(عکس) آلبرت چاق؛ معروف ترین حیوان این روزها

آلبرت چاق، خرس قطبی با وزنی نزدیک به 680 کیلوگرم، نه تنها در محیط خشن خود دوام آورده، بلکه به نماد پارادوکس بقا تبدیل شده است.

کد خبر: ۱۰۱۹۲

تاریخ: ۰۵ مهر ۱۴۰۴ - ۱۷:۵۸

راستان | خرس های قطبی ذاتاً جثه های بزرگی دارند، اما یکی از آنها در آلاسکا این شهرت را به اوج جدیدی رسانده است. در شهر کوچک کاکتوویک، مردم محلی او را با نام «آلبرت چاق» (Fat Albert) می شناسند، خرس قطبی که صرفاً به دلیل اندازه عظیمش مورد توجه قرار گرفته است.

آلبرت با وزنی نزدیک به 680 کیلوگرم، خرس قطبی معمولی را که حدود 450 کیلوگرم وزن دارد، کوچک نشان می دهد. جثه بزرگ او حتی در مکانی که خرس ها یک منظره روزمره هستند، کاملاً متمایز است. اگرچه او سنگین ترین خرس قطبی ثبت شده در تاریخ نیست، اما داستان آلبرت چاق فراتر از قطب شمال رفته است.

خرس قطبی بی همتا

آلبرت چند سال پیش توسط عکاسی به نام ادوارد بودرو و از طریق عکس های چشمگیرش از این خرس غول پیکر به دنیا معرفی شد. آن عکس ها به سرعت پخش شدند و طولی نکشید که آلبرت چاق در ورای کاکتوویک نیز به نامی آشنا تبدیل شد. مسافران شروع به آمدن به این منطقه کردند، با این امید که بتوانند خرس قطبی سنگین وزنی را که درباره اش خوانده اند، از نزدیک ببینند.

او همچنان بزرگ ترین خرس قطبی ثبت شده در تاریخ نیست - این افتخار متعلق به یک غول عظیم 1000 کیلوگرمی است که در سال 1960 در آلاسکا شکار شد - اما آلبرت به دلیل دیگری برجسته است. در قطب شمال امروزی، که نازک شدن یخ و کاهش منابع غذایی بسیاری از خرس ها را لاغر و نحیف کرده است، جثه مطلق او تقریباً غیرواقعی به نظر می رسد.

چگونه آلبرت اینقدر بزرگ شد

راز اندازه آلبرت به غذا و مقدار زیاد آن برمی گردد. روستاییان کاکتوویک یک سنت دیرینه دارند که پس از صید نهنگ، گوشت و پیه نهنگ باقی مانده را در خارج از شهر رها می کنند. این گوشت در حدود چند کیلومتر دورتر قرار داده می شود، که منبع غذایی مطمئنی را برای خرس ها فراهم می کند و در عین حال آنها را از پرسه زدن نزدیک خانه ها دور نگه می دارد.

برای آلبرت، این وضعیت شبیه به یک بوفه پر از خوراکی بوده است. او سال ها توانسته از باقی مانده نهنگ ها تغذیه کند بدون آنکه متحمل سختی شکار فک در طبیعت شود. جای تعجب نیست که او بسیار بیشتر از یک خرس معمولی وزن اضافه کرده است. اندازه او ممکن است افراطی به نظر برسد، اما در محیط خشن قطب شمال، چربی اضافی یک مزیت برای بقا است.

عصر ایران