چطور بفهمیم کودکمان اوتیسم دارد؟

هیچ هدیه‌ای بزرگتر از یک کودک نیست، و وقتی بفهمید که کودکتان اوتیسم دارد باید تمام توان را برای درمانش بگذارید. اما چطور بفهمیم کودکمان اوتیسم دارد؟ باید نشانه‌های اوتیسم در کودکان را بلد باشید.

کد خبر: ۱۰۶۷

تاریخ: ۲۴ تير ۱۴۰۳ - ۱۵:۰۶

چطور بفهمیم کودکمان اوتیسم دارد؟ فرقی ندارد اوتیسم خفیف باشد یا شدید، این اختلال باید از زمان نوزادی و کودکی تشخیص داده شود و هرچه سریع‌تر بهبود و درمان شروع شود.

راستان| همان‌طور که کودکان رشد می‌کنند، شما بیش‌تر متوجه رفتار‌های آنها می‌شوید. برای برخی از والدین این نکته خیلی مهم است که آیا فرزندشان ناهنجاری‌ای از خود نشان می‌دهد یا نه. اوتیسم یک مثال کامل از ناهنجاری رفتاری است، چراکه کودکان اغلب علائم مرتبط با ارتباطات اجتماعی را نشان می‌دهند.

+ رفتار با کودکان اوتیسمی باید چگونه باشد؟

از کجا بفهمم کودکم اوتیسم دارد؟

دغدغه بسیاری از مادران و پدران این است: «از کجا بفهمم بچمون اوتیسم دارد؟» با توجه به اینکه از هر ۵۴ کودک ۱ کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD) تشخیص داده می‌شود، مهم است که علائم هشداردهنده را در اسرع وقت شناسایی کنید.

با انجام این کار، کودک‌تان می‌تواند از مداخله زودهنگام بهره‌مند شود. چه اوتیسم در خانواده شما وجود داشته باشد و چه شما نگران الگو‌های رفتاری فرزندتان هستید، در اینجا نحوه تشخیص اوتیسم در فرزندتان آورده شده است.

{$sepehr_key_23}

۱۰ نشانه اوتیسم کودکان

در حین بررسی علل اوتیسم، محققان بر این باورند که اکثریت قریب به اتفاق موارد مربوط به ژنتیک است و این خطر زمانی که فرزندان از والدینی با سنی بالاتر به دنیا می‌آیند بیشتر است.

با این حال، تحقیقات نشان می‌دهد که میزان اوتیسم در دهه‌های اخیر افزایش یافته است. اگرچه دانشمندان مطمئن نیستند که چرا، متغیر‌های محیطی در این امر نقش دارند و به طور بالقوه باعث عملکرد و توسعه ژن معیوب می‌شوند.

اگرچه علت دقیق اوتیسم مشخص نیست، و ترکیبی از متغیر‌ها ممکن است عامل این بیماری باشد، اما نشانه‌هایی از اوتیسم وجود دارد.

این علائم عموماً با اختلالات اجتماعی و مشکلات ارتباطی و همچنین رفتار‌های تکراری و نشانه همراه است.

علائم هشدار دهنده اینکه از کجا بفهمیم بچه اوتیسم دارد، معمولاً در موارد زیر دسته‌بندی می‌شوند:

مهارت‌های اجتماعی

برخی از رایج‌ترین علائم در همه انواع اوتیسم، مهارت‌های اجتماعی هستند. اگر فرزند شما ترجیح می‌دهد به تنهایی بازی کند، تا ۱۲ ماهگی به نامش واکنشی نشان نمی‌دهد و علایق مشترکی با دیگران ندارد؛ اینها برخی از علائم هشدار دهنده بالقوه هستند.

ارتباطات

تقریباً ۴۰ درصد از کودکان مبتلا به اوتیسم اصلا صحبت نمی‌کنند. اگر کودک شما مبتلا به اوتیسم است، ممکن است صحبتش را به تعویق بیاندازد، از حرکات کم یا اصلا استفاده نکرده باشد، کلمات یا عبارات را تکرار کند و به سوالات پاسخ‌های نامربوط بدهد.

داشتن رفتار‌ها و علایق غیرمعمول

داشتن حرکات تکراری، در کودکان مبتلا به اوتیسم رایج هستند، مانند تکان دادن بدن به جلو و عقب. این رفتار‌ها برای او آرامبخش هستند. اگر فرزند شما از تغییرات جزئی بسیار ناراحت می‌شود، از روال‌های سخت (و گاهی غیرعادی) پیروی کند، علایق وسواس گونه داشته و بسیار منظم باشد، اینها همگی خط قرمز‌های رایج هستند.

۱۰ نشانه برای اینکه بفهمید کودکتان اوتیسم دارد

اگر نگران فرزندتان هستید، در اینجا ۱۰ نشانه وجود دارد که باید به دنبال آن باشید تا بدانید آیا فرزندتان اوتیسم دارد یا خیر.

۵ علامت اولیه هشداردهنده اوتیسم کودکان عبارتند از:

کم‌حرفی یا کم‌فعالیتی (تا سن یک سالگی)

بیان نکردنِ هیچ کلمه‌ای تا ۱۸ ماهگی و بیان نکردن یا عباراتِ دو کلمه‌ای تا ۲ سالگی

ارتباط چشمی ضعیف

منظم‌کردن و سازماندهی بیش از حد اسباب‌بازی‌ها و اشیاء

کم لبخند زدن

۵ علائم هشداردهنده بعدی ابتلا به اوتیسم در کودکان عبارتند از:

ناتوانی در دوست‌یابی

داشتن زبان تکراری یا غیرمعمول

علایق شدید یا متمرکز

نقص (یا فقدان کامل) در بازی اجتماعی یا تخیلی

انعطاف‌ناپذیری در رابطه با روال یا مناسک خاص

نکته مهمی در این‌جا وجود دارد و آن این‌که هر کودکی منحصر به فرد است. اوتیسم یک اختلال پیچیده است و علائم آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است. هر کودک بسته به هوش اندازه‌‎گیری‌شده، تعامل اجتماعی، ارتباط، رفتار، پاسخ حسی و مهارت‌های حرکتی متفاوت خواهد بود.

به عنوان مثال باید دید که او از نظر رفتار‌های تکراری (یعنی تکان دادن دست)، در مقیاس خفیف تا شدید در کجای طیف قرار می‌گیرند؟

به زمان بازی کودکتان توجه ویژه‌ای داشته باشید. اگر کودک زیر دو سال علاقه‌ای به نشان دادن یا به اشتراک گذاشتن اسباب بازی‎هایش ندارد یا ترجیح می‌دهد اسباب‌بازی‌های خود را به جای بازی با آنها ردیف کند، باید مورد ارزیابی قرار گیرد.

چهره کودکان اوتیسم چه تفاوت‌‎هایی دارد؟

چهره کودکان اوتیسم به خصوص آن‌ها که اوتیسم شدیدتری را تجربه می‌کنند برخی از نشانه‌ها را می‌تواند داشته باشد: برخی از ویژگی‌های مکرر صورت کودک مبتلا به اوتیسم، داشتن صورت فوقانی وسیع تر، صورت میانی کوتاه‌تر، چشمان بازتر، دهان بزرگتر و فیلتروم (Philtrum) است. «فیلتروم» یا «بوسه‌گاه» شیار خط میانی در لب فوقانی است که از بالای لب تا بینی ادامه پیدا می‌کند. منبع: NIH

اگر فهمیدیم کودکمان اوتیسم دارد، چه کنیم؟

اوتیسم از چند سالگی مشخص میشود؟ علائم اوتیسم اغلب بین ۱۲ تا ۲۴ ماهگی ظاهر می‌شود. از آن‌جا که مغز کودک در این سن هنوز در حال شکل‌گیری است، مداخله زودهنگام ضروری است. تحقیقات نشان می‌دهد که مداخله زودهنگام می‌تواند منجر به بهبود کیفیت زندگی در آینده، به ویژه از نظر تحصیلی و روابط شود. به همین دلیل است که درک علائم هشداردهنده کلیدی بسیار مهم است.

وقتی نوبت به فرآیند تشخیصی می‌رسد، جست‌وجوی نظر حرفه‌ای مهم است. میانگین سن کودکان مبتلا به اوتیسم کمی بیشتر از چهار سال است. با این حال، «تشخیص زودهنگام» به سن دو سالگی نزدیک‌تر است.

در حالی که اکثر والدین نگران به اینترنت روی می‌آورند و عباراتی مانند «کودک دو ساله من به من نگاه نمی‌کند»، «کودک نوپای من صحبت نمی‌کند + اوتیسم»، «اوتیسم خفیف» و... را جست‌وجو می‌کنند، بهتر است از منابع معتبر به دنبال پاسخ باشید. اما اگر واقعاً نگران هستید، باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

به یاد داشته باشید، علائم ASD می‌تواند از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت باشد. به همین دلیل است که باید با یک پزشک متخصص یا متخصص اطفال دارای مجوز صحبت کنید و ممکن است چندین آزمایش برای تشخیص لازم باشد. َ

از آن‌جایی که این اختلال طیف گسترده‌ای است، باید معیار‌های مختلفی از جمله تاریخچه و الگو‌های رفتاری کودک در نظر گرفته شود.

والدین دارای کودک مبتلا به اوتیسم باید چه کار کنند؟

شروع زودهنگام درمانِ کودک مبتلا به اوتیسم بسیار مهم است، چراکه قدرت مداخله زودهنگام مبتنی بر انعطاف‌پذیری مغز یا توانایی تغییر است. هر چه کودک مبتلا به اوتیسم زودتر درمان را دریافت کند، شانس بیشتری برای حفظ مهارت‌های جدید و ماندگار دارد. به عنوان مثال، چگونگی اجتناب از عصبانیت.

اگر کودک شما مبتلا به اوتیسم است، زمان زیادی را با او بگذرانید. وظیفه شما این است که منطقه راحتی فرزندتان را درک کنید و سپس به آرامی او را تشویق کنید تا از آن خارج شود.

اگر فرزند شما بزرگ‌تر است، نترسید. کسانی که دیرتر تشخیص داده می‌شوند، علائم خفیف تری دارند و برخی از کودکانی که بعد از ۵ سالگی تشخیص داده می‌شوند، هوش متوسط یا حتی بالاتر از حد متوسط دارند.

نکته این‌جاست که هیچ‌وقت برای مداخله دیر نیست.

منبع: Carmenbpingree