راز و رمز پوشش برازنده چیست؟‌

جین، بانویی آمریکایی که مد را به زیباترین شکل می‌شناسد و برای آن ارزش و اهمیت بسیاری قائل است، به جامعه خود نشان داده است که می‌توان زیبا و شیک‌پوش بود و در عین حال کارهای مهم و تاثیرگذار هم انجام داد.

کد خبر: ۱۲۳۸

تاریخ: ۰۴ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۵:۰۲

جِین شَفیراف (Jean Shafiroff)، فعال اجتماعی، نیکوکار و نویسنده آمریکایی، یکی از حامیان و علاقه‌مندان مد کلاسیک است. دهه‌ها ارتباط نزدیک او با طراحان و خانه‌‌مدها و بینشی که درباره هنر و سبک‌های متفاوت در دنیای گسترده این حوزه دارد، او را به منبع الهام و آموزش برای افرادی که قصد دارند سبک شخصی خود را پیدا کنند یا به‌ صورت حرفه‌ای‌تر به این عرصه  قدم بگذارند، مبدل کرده است.

به گفته شفیروف، علاقه او به دنیای مد از کودکی آغاز شد و در گذر سالیان او را به یکی از مجموعه‌داران لباس تبدیل کرد که حالا گلچینی از بهترین‌های مد کلاسیک را جمع‌آوری کرده است.

در یک روز زیبای بهاری در پاریس به دیدار او رفتیم تا پای صحبت این بانوی نیکوکار بنشیند و روایت شخصی او را از سفرش در دنیای مد بشنود.

جِین شَفیراف (Jean Shafiroff) درباره زمان شکل گرفتن علاقه‌اش به مد، با اشاره به سال‌های کودکی می‌گوید: «یادم می‌آید وقتی چهار ساله بودم، مادربزرگم مرا به فروشگاه بزرگی برد و من تمام این به‌اصطلاح لباس مجلسی‌ها را امتحان کردم. او خوشش آمد و همان‌جا سه تا از آن‌ها را برایم خرید. من هرگز آن لباس‌ها را فراموش نخواهم کرد. بعدها که به مدرسه رفتم، مجبور بودم لباس فرم بپوشم و فکر می‌کنم این باعث شد بیشتر به مد علاقه‌مند شوم، زیرا باید یک لباس فرم آبی تیره با پیراهن سفید می‌پوشیدم.»

جِین شَفیراف (Jean Shafiroff) در سال‌های بعد، کم‌کم به سمت پیدا کردن سبک شخصی خود رفت: لباس‌های فاخر اغلب از جنس ابریشم تافته و دامن‌های حجیم به سبک خوش‌پوشان فرانسوی قرن ۱۹ که بیشتر اوقات با دستکش‌های بلند هماهنگ می‌شوند و در طول این سال‌ها، به امضای سبک او تبدیل‌ شده‌اند.

سنت معمول فرش قرمزها پوشیدن لباس‌های امانت‌گرفته شده از خانه‌‌مد‌ها است اما او با داشتن گنجینه‌ای از بهترین‌های طراحان نامدار و نیز طراحان جوان بااستعداد به‌خصوص از آمریکای لاتین، اکنون بیش از ۲۰۰ پیراهن سبک کلاسیک را در یک مجموعه شخصی گرد آورده که در اغلب مهمانی‌های خیریه‌ای که آنجا مهمان است یا میزبانی را به عهده دارد، به تن می‌کند.

این مجری تلویزیون و نویسنده کتاب «موفقیت در فعالیت خیریه: چگونه با آنچه اهدا می‌کنید، زندگی بسازید»، می‌گوید که نام‌های بزرگی مانند شانل، هرمس، دیور و لویی ویتون را بیشتر از دیگران می‌پسندد. او معتقد است: «هرکسی می‌خواهد جمع‌آوری مجموعه را شروع کند، به‌ویژه یک خانم جوان، ابتدا باید با یک کیف مشکی زیبا، شاید از شانل، هرمس یا دیور شروع کند، چون همیشه ماندگارند. بعد می‌تواند رنگ‌های مختلف را به مجموعه‌اش بیفزاید. مرحله بعدی شاید رنگ سفید باشد، اما سفید کثیف می‌شود، پس فقط هرازگاهی می‌توانید از آن استفاده کنید، یا رنگ بژ یا قهوه‌ای روشن، و بعد از آنجا ادامه دهید.»

برنده امسال جایزه «بانوی اول بشردوستی» در آمریکا توضیح می‌دهد: «سرمایه‌گذاری در لباس، گران و هزینه‌بر است، بنابراین باید چیزهایی را بخرید که از بارها و بارها پوشیدنشان لذت ببرید.» به نظر او، انتخاب سبک کلاسیک با این ایده سازگار است و به علت بی‌زمان بودن، «وقتی سال‌ها بعد هم عکس‌ها را می‌بینید، به خودتان نخواهید خندید. البته شاید به‌هرحال بخندید، اما لبخندی خوشایند خواهد بود».

جِین شَفیراف که در میزبانی مهمانی‌های سطح بالا و شرکت در ضیافت‌های رسمی سابقه طولانی دارد، معتقد است اگرچه هر فرد باید سبک شخصی خود را داشته باشد و در این راه تجربه و ماجراجویی کند، رمز برازندگی «موقعیت‌شناسی» است: «برای مثال، اگر به عروسی می‌روید، باید لباسی بپوشید که بیشتر از عروس جلوه نکند. این روز مخصوص عروس است که بدرخشد. بنابراین شما باید لباسی بپوشید که مناسب باشد. اگر به مهمانی شام رسمی می‌روید، نباید شلوار جین یا لباسی خیلی راحت و خودمانی یا بیش‌ازحد عجیب بپوشید.»

او در پاسخ به پرسشی درباره شناختش از زنان ایران و تغییرات اجتماعی مربوط به پوشش، تاکید می‌کند که می‌داند مد برای زنان ایرانی بسیار مهم است: «می‌دانم که زنان ایرانی بسیار زیبا هستند و از خودشان مراقبت می‌کنند و عاشق مدند. فکر می‌کنم مد را بیشتر در خانه و در گروه‌های خصوصی می‌بینید، وقتی افراد دور هم جمع می‌شوند و در معرض دید عموم نیستند.»

در این گفت‌وگو که هم‌زمان با روزهای منتهی به گشایش هفته مد فاخر پاریس انجام شد، از جین شفیروف درباره انتخاب لباس از هفته مد و تجربه پوشیدن لباس‌های فاخر پرسیدیم. او حضور در نمایش‌های مد را «تجربه‌ای شگفت‌انگیز» وصف کرد و گفت: «وقتی به نمایش مد می‌روید، اغلب برگه‌ای حاوی اطلاعات لباس‌های مختلف دریافت می‌کنید و اینکه آیا لباس‌ها آماده‌‌ و در دسترس‌اند یا خیر. گاهی اوقات لباس‌ها شماره‌گذاری شده‌اند و می‌توانید شماره لباسی را که دوست دارید، یادداشت کنید. گاهی هم چیزهایی که دوست دارید، دیگر تولید نمی‌شود و باید به نشان تجاری یا طراحش مراجعه و آن  را درخواست کنید.»

او که یکی از علاقه‌مندان اسکار دلارنتا و طراحان فاخری در این سطح است، درباره لباس‌های سفارشی هم تجربه‌های فراوانی دارد: «یادم می‌آید یک بار در آمریکا در یک برنامه نمایش مد حضور داشتم و از لباس آخر خوشم آمده بود. بعد از نمایش، سراغ طراح رفتم و گفتم آن لباس را می‌خواهم و صاحب آن شدم. یک لباس مجلسی زیبا با دامن حجیم بود، کار راحتی بود؛ اما وقتی لباس‌ها تولید نمی‌شوند، همیشه نمی‌توانید همان‌جا آن‌ها را تهیه کنید. در این صورت روند سفارش دوخت آغاز می‌شود که باید آن را سفارش دهید و اندازه‌ شما گرفته می‌شود و اغلب با پارچه‌ای موسوم به موسلین تهیه می‌شوند که تن‌خور عالی دارد. در این ‌بین، لباس چند بار هم پرو می‌شود.»

جِین شَفیراف می‌گوید که عاشق مد است و این علاقه را در کنار فعالیت‌های نیکوکارانه و خیریه، دنبال می‌کند. او تلاش می‌کند تجربه‌های شخصی خود و آموزه‌های طراحان را به نسل‌های دیگر منتقل کند. شفیروف در موسسه فناوری مد، نهادی آموزشی در حوزه مد، عضو شورای مد موزه است. در عین‌ حال فعالیت‌های خیریه هم بخش مهمی از زندگی حرفه‌ای او را تشکیل می‌دهد.

در رویدادی که موسسه منابع شهری (URI) و زندگی امن مردم و حیوانات (PALS) به شکل مشترک میزبان آن بودند، جایزه «بانوی اول بشردوستی» به جین شفیروف اهدا شد. برگزارکنندگان این رویداد شفیروف را به دلیل «تعهد پایدار به حقوق زنان، مراقبت‌های بهداشتی و رفاه حیوانات» فردی الهام‌بخش توصیف کردند و «فعالیت‌ داوطلبانه خستگی‌ناپذیر و مدیریت استثنایی او در امور بشردوستانه» را در برنامه تلویزیونی تاثیرگذار «انسان‌دوستی موفق» ستودند.

موسسه منابع شهری و دفتر خدمات بی‌خانمان‌های نیویورک اخیرا از پناهگاهی که بی‌خانمان‌ها را موقتا سکنا می‌دهد، رونمایی کرد. این پناهگاه ویژگی بی‌همتایی دارد: به حیوانات خانگی افراد بی‌خانمان‌ نیز پناه می‌دهد.

جِین شَفیراف به همان اندازه که به فعالیت‌های نیکوکارانه و مد و زیبایی علاقه‌مند است، به همسر و دو دختر نوجوانش هم رسیدگی می کند. او برنامه‌های کاری و زندگی‌اش را از هفته‌ها جلوتر می‌نویسد و برای آن برنامه‌ریزی می‌کند. روز کاری جین از صبح زود آغاز می‌شود و گاه پیش می‌آید که در یک روز برای شرکت در دو یا سه برنامه باید برنامه‌ریزی کند: «من هرگز از معاشرت با دیگران و شرکت در مجالسی که هدف آن تقویت روابط انسانی و پرداختن به موضوع‌های انسانی و حمایت از حقوق بشر یا حقوق حیوانات است، خسته نمی‌شوم.»

ایندیپندنت