۵ نکته کلیدی برای تربیت ذهن برنده

مغز ما از نظر نوروبیولوژیک  به گونه ای طراحی شده که گوش به زنگ خطرات باشد و زنده بماند، نه اینکه الزاما ما را راضی و شاد نگه دارد.

کد خبر: ۱۵۷

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۰۲:۵۲

«اشیش کوتاری»، بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت «Happiness Squad» است که در سال ۲۰۲۲ با این هدف راه‏‏‌اندازی شد که به مردم کمک کند هنر و علم خوشبختی را در زندگی‏‏‌شان ادغام کنند. او پیش از پایه‏‏‌گذاری این شرکت ۲۵ سال در حوزه مشاوره فعالیت داشت و اقدامات حوزه رهبری، رفاه و تاب‏‏‌آوری را سازمان‏‏‌دهی می‏‏‌کرد.

در این نوشتار او پنج نکته کلیدی را در این زمینه به اشتراک می‏‏‌گذارد.

۱- مغز ما با دنیای مدرن سازگاری ندارد و همین موضوع باعث می‌شود زیر فشار رفاه دست وپا بزنیم.

به این چهار پارادوکس زمانه مان توجه کنید:

ما نسبت به نسل های قبلی مرفه تر هستیم. سطح کنونی فقر کمتر از ۱۰‌درصد است، در حالی که این رقم در دهه ۱۹۵۰ تقریبا ۶۰‌درصد بوده. بااین حال، به جای اینکه راضی تر یا خوشحال تر باشیم، بیشتر مضطرب و تحت فشاریم و بیشتر مصرف می کنیم.

اکنون نسبت به هر دوران دیگری طول عمر بیشتری داریم. اما آخرین سال‌های عمرمان آکنده از رنج ناشی از بیماری های مزمنی است که اغلب مربوط به سبک زندگی هستند.

باوجود اتصال و ارتباط بیشتر، هرگز تا این حد تنها نبوده ایم.

در هر کاری که انجام می دهیم (از رزرو بلیت هواپیما و انجام تراکنش های بانکی گرفته تا همکاری جهانی و...) ماهر و کارآمد شده ایم، اما از هر زمان دیگری گرفتارتریم. زمان کمتری را به تعطیلات اختصاص می دهیم و احساس می کنیم مجبوریم همواره در دسترس باشیم.

این پارادوکس ها نتیجه مستقیم عدم‌تطابق مغز ما با دنیایی است که در آن زندگی می کنیم.

در حیات وحش، قابلیت ما در حس کردن ببری که در سایه ها پنهان شده و واکنش سریعمان نسبت به آن، مرگ و زندگی ما را تعیین می کرد. ذهنیت بقا، جنگ یا گریز بود.

امروزه، موجودیت مدرن پیچیده ای، جای درندگان خطرناک را گرفته است که روزبه روز هم بر پیچیدگی اش افزوده می‌شود و آن چیزی نیست جز برقراری تعادل بین حرفه طاقت فرسا با زندگی پرمشغله خانوادگی، در حالی که باید جریان شبانه روزی اخبار استرس زا را نیز جذب کنیم. مغز ما نمی‌تواند تهدیدهای فیزیکی را از تهدیدهای روانی تفکیک کند و هر بار که روان شکننده ما تحریک می‌شود به همان شیوه جنگ یا گریز واکنش نشان می‌دهد. درنتیجه، به خودمان می آییم و می بینیم در وضعیت هشداردهنده ای از ضعف روانی و ترس شدید به سر می بریم؛ ترس از اینکه به اندازه کافی باهوش یا موفق نباشیم، ترس از جاماندن یا ترس از دوست داشته نشدن. به این ترتیب هر روز، بیشتر از روز قبل با ترس خو می گیریم.

۲- مغز خود را از ترس دور کرده و به سمت خوشبختی و تاب آوری هدایت کنیم.

مغز ما نوروپلاستیک است؛ یعنی شکل پذیری عصبی دارد. با تمرین می‌توانیم ذهن خود را از ترس به عشق، از کمبود به فراوانی و از ذهنیت «من» به «ما» تغییر دهیم. ۹ راهکار تحقیق شده که برگرفته از سنت های حکیمانه است به ما کمک می‌کنند بر تمایلات درونی خود برای پیشرفت در دنیای مدرن مسلط شویم. این روش‌ها شامل خودآگاهی، هدفمندی، ذهن آگاهی، قدردانی، تسلط بر احساسات، مهربانی و دلسوزی، رفاه کلی، جامعه و زندگی آگاهانه هستند.

هرکدام از این روش‌ها با گذشت زمان و تکرار و تمرین، قدرت بازسازی مسیرهای عصبی ما و تغییر استنباط ما از دنیای بیرون را دارد. به عنوان نمونه، با ذهن آگاهی، بخش آمیگدال مغز (مسوول واکنش های ترس، گریز و انجماد) کوچک می‌شود و قشر جلوی پیشانی ما بافت خاکستری بیشتری تولید می‌کند. دانستن «چی» و «چگونه» کافی نیست. ما باید دانسته هایمان را تمرین کنیم. ما داریم در دانش غرق می شویم؛ اما تشنه تمرین هستیم.

۳- شکل گیری عادت می‌تواند احتمال موفقیت را به‌نفع شما تغییر دهد.

چه تصمیمات و اهداف سال نویی را با شور و اشتیاق آغاز اما به سرعت رها کرده اید؟ هرساله کمتر از هشت‌درصد از افراد به تصمیمات سال نو خود پایبند می مانند.  برخی از رایج ترین دلایل عدم‌موفقیت مردم عبارت است از: عدم‌شفافیت و گنگی اقداماتی که باید انجام شود، تلاش برای ایجاد تغییرات چشمگیر و آنی، از دست دادن انگیزه، پیش‌بینی نکردن موانع و عدم‌پاسخگویی.

اول، ته و توی «چرا»ی خود را دربیاورید و بعد حواستان باشد که هر اقدامی برای این هدف، کوچک و قابل انجام باشد؛ ایده آلش این است که هر قدم حداکثر در عرض پنج دقیقه قابل انجام باشد.

دوم، عمل یا رفتار جدید را به چیزی وصل کنید که همین حالا هم هرروز انجامش می دهید. حالت ایده آلش این است که روتین موجودی را از نو طراحی کنید؛ نه اینکه به زندگی پرمشغله خود کار جدیدی اضافه کنید.

سوم، سیستمی برای پاسخگویی برپا کنید، چون این کار احتمال دستیابی به هدفتان را به طرز چشمگیری افزایش می‌دهد. چه بهتر که دوستان، اعضای خانواده یا همکارانتان را هم در این مسیر بازطراحی ذهنی برای خوشبختی با خود همراه کنید.

۴- خوشبختی بیشتر با خودآگاهی شروع می‌شود.

همه ما تحت‌تاثیر چیزهایی شکل گرفته ایم که از والدین، معلمان، الگوها و تجربیاتمان یاد گرفته ایم.

تمرین خودآگاهی می‌تواند به شما کمک کند بفهمید حقیقتا که هستید و از ترس هایی که شما را عقب نگه می دارند، عبور کنید. با عمیق تر کردن آگاهی تان نسبت به محرک ها و عوامل استرس زای خود و همچنین واکنش های معمولتان به آنها، می‌توانید بیاموزید چگونه دست نگه دارید، برای خود فضا ایجاد کنید و واکنش آگاهانه ای داشته باشید؛ نه اینکه تحت‌تاثیر ترس واکنشی نشان دهید. به این ترتیب، می‌توانید از زنده ماندن به شکوفایی برسید.

خودآگاهی پیش نیاز بهره مندی از مزایای هشت روش دیگر است و پیش از هر چیز باید به خودآگاهی برسید. برای این کار از درون خود شروع کنید و با ادغام آنچه دوست دارید و در آن مهارت دارید با آنچه دنیا به آن نیاز دارد و حاضر است بهایش را پرداخت کند، مسیر دستیابی به زندگی معنادار را پیدا کنید. قدردانی نیازمند آگاهی از تمام هدایا و نعمات زندگی است. ذهن آگاهی نیازمند آگاهی از این موضوع است که توجهتان معطوف به کجاست؛ گذشته؟ آینده؟ یا حال؟

غلبه بر خشم یا ترس نیازمند درون کاوی عمیق و صادقانه ای است تا دریابید نکند بزرگ‌ترین مانع پیش روی شما یک عامل خارجی نیست؛ بلکه این طرز فکر شماست که سد راهتان شده. تثبیت و درونی سازی خوشبختی با خودآگاهی آغاز می‌شود.

۵- شمال حقیقی تان را پیدا کنید که هادی سفرتان باشد.

ما در هرج ومرج و شلوغی زندگی روزمره، به راحتی شمال حقیقی زندگی را فراموش می کنیم. ناخودآگاه بیش ازحد روی شغل خود و دستیابی به «بیشتر» سرمایه‌گذاری می کنیم و در کوتاه مدت به برداشت های منظم از بازده های ملموس متکی می شویم. برای برخورداری از یک زندگی منسجم و هماهنگ با رؤیاهایتان بسیار حیاتی است که شمال واقعی تان را در مرکز توجه قرار دهید و برایش زمان و انرژی بگذارید.

تغییر تنها متغیر ثابت زندگی است. بهترین قصدها و کامل ترین برنامه ریزی ها زیر سیل خواسته ها و شرایط زندگی که هرلحظه در حال تغییر هستند مدفون می‌شود. اتخاذ یک تمرین آگاهانه روزانه می‌تواند تمرکز، نظم و کنترل نفس لازم برای بیرون آمدن از هر شکستی را در اختیارتان قرار دهد تا به مسیر خود به سوی هدفتان ادامه دهید. تعیین اهداف روزانه، نبرد بین انتخاب هایی که لذت آنی به همراه دارند و انتخاب هایی که در بلندمدت منجر به دستیابی به اهداف می شوند را هدایت می‌کند.

منبع: Fast Company

ترجمه: دیای اقتصاد