ویدئو | ماجرای آهنگ «بوی گندم» با صدای «داریوش» چیست و چرا خبرساز شد؟

بوی گندم ترانه‌ای‌ است از شهیار قنبری که با آهنگسازی و تنظیم واروژان و صدای داریوش اقبالی در سال ۱۳۵۱ اجرا شد. این ترانه درآلبوم بوی گندم داریوش منتشر شده‌است.

کد خبر: ۱۵۹۹

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۴:۴۹

راستان | مهدی کلهر از مدیران سینمایی اوایل انقلاب و مشاور پیشین محمود احمدی‌نژاد در برنامه هفت مقابل بهروز افخمی نقل قولی غیرمنتظره داشت و گفت رهبر معظم انقلاب در اوایل انقلاب و پس از آزادی از زندان با اشاره به تجربه‌شان در زندان گفته بودند: «من به آقای مهندس بازرگان گفتم من وقتی زندان رفتم، هرکس از در زندان آمد تو، بوی گندم (با صدای داریوش اقبالی مشهور داریوش و شعر شهیار قنبری) می‌خواند. فهمیدم تاثیر گل گندمی که داریوش می‌خواند -به عنوان یک آهنگ مبارزاتی- از منبری که ما می‌رویم بیشتر تاثیر دارد... یک نمایشنامه به نام شاه دزد (مجموعه تلویزیونی به کارگردانی احمد نجیب‌زاده که در بهمن ۱۳۵۹ از شبکه یک پخش شد) داشتم. خود ایشان من را صدا کرد و گفت من دیشب به آیت الله منتظری زنگ زدم و گفتم شما این سریال را می‌بینید؟ آقای منتظری گفتش نه من اصلاً سریال نمی‌بینم. گفتم نه ببینید. بعد بهشان گفتم که ببینید این تاثیرش بیشتر است روی بیننده یا سخنرانی‌های شما...»

{$sepehr_media_13412_750_500}

ماجرای ترانه «بوی گندم»

اجرای این ترانه در دهه پنجاه خورشیدی باعث شد تا خواننده، و شاعر ترانه به زندان بیفتند.

شهیار قنبری در مقدمه کتاب دریا در من گفته‌است که مأموران ساواک از وی خواستند تا در اِزای آزادی ترانه‌ای در ستایش از محمدرضا پهلوی بخواند، اما نپذیرفت. سپس ایرج جنتی‌عطایی دو ترانهٔ طلایه‌دار و رسول رستاخیز را سرود و با صدای داریوش ضبط و پخش شد. این دو ترانه در مدح شاه سابق است، بخصوص که رسول رستاخیز اشاره‌ای به نام حزب رستاخیز در خود نهفته دارد.

داریوش در یکی از خاطراتش می‌گوید: «یک روز برای تمرین ترانه «بوی گندم» به منزل واروژان رفته بودم و در حالی که پیانو می‌نواخت چشمم به قاب عکسی افتاد که بالای پیانو بود. عکس یه پسر بچه ای که با چشمان گریان به اطراف خود خیره شده بود نظرم را جلب کرد و به او گفتم: واروژ ببین این بچه هم از نواختن تو به گریه افتاده که او در پاسخ گفت: اتفاقاً این آهنگ از گریه‌های او ساخته شده و واقعاً موسیقی پاپ به او بدهکار است و به راستی جایش خالی است. »

داریوش اقبالی و شهیار قنبری در حال امضا کردن صفحه ترانه بوی خوب گندم

متن ترانه «بوی گندم»

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو

یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو

اهل طاعونی این قبیله مشرقیم

تویی این مسافر شیشه ای شهر فرنگ

پوستم از جنس شبه پوست تو از مخمل سرخ

رختم از تاوله تنپوش تو از پوست پلنگ

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو

یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو

توبه فکر جنگل آهن وآسمون خراش

من به فکر یه اتاق اندازه تو واسه خواب

تن من خاک منه ساقهء گندم تن تو

تن ما تشنه ترین تشنهء یک قطره آب

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو

یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو

شهر تو شهر فرنگ آدماش ترمه قبا

شهر من شهر دعا همه گنبداش طلا

تن تو مثل تبر تن من ریشهء سخت

طپش عکس یه قلب مونده اما رو درخت

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو

یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال تو

نباید مرثیه گو باشم واسه خاک تنم

تو آخه مسافری خون رگ اینجا منم

تن من دوست نداره زخمی دست تو بشه

حالا با هر کی که هست هرکی که نیست داد میزنم

بوی گندم مال من هر چی که دارم مال من

یه وجب خاک مال من هرچی میکارم مال من