«مدارس دزدی» در هند جنایتکاران فردا را آموزش می‌دهند!

سه روستای دورافتاده در ایالت مادیا پرادش (Madhya Pradesh) هند به دلیل «مدارس دزدی» خود مشهور شده‌اند که در آن کودکان ۱۲ ساله در جیب‌بری، دزدی و سرقت توسط مجرمان باتجربه آموزش می‌بینند.

کد خبر: ۱۹۲۲

تاریخ: ۱۲ شهريور ۱۴۰۳ - ۱۱:۴۷

راستان| طبق گزارش‌ها، سه روستایِ کادیا، گلخدی و هولخدی، واقع در حدود ۱۲۰ کیلومتری مرکز ایالت بوپال، مهدکودک‌هایی برای مجرمان جوان هستند و والدین در واقع «هزینه تحصیل» ۲۰۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰۰ روپیه (۲۴۰۰ تا ۳۶۰ دلار) پرداخت می‌کنند.

به گزارش راستان، فرزندان این والدین در «هنر‌های سیاه» مانند جیب‌بری و کیف‌قاپی در مکان‌های شلوغ، انجام سرقت، سرقت حساب بانکی، فرار از پلیس و حتی تحمل ضرب‌و‌شتم در صورت دستگیر شدن آموزش می‌بینند.

این مدارس موسوم به «دزدها» تعدادی از بدنام‌ترین جنایتکاران تاریخ هند را به وجود آورده‌اند، بنابراین خانواده‌های فقیر و کم‌سوادتری که قادر به آموزش مناسب به فرزندان خود نیستند، به دنبال آنها هستند.

والدین پس از ملاقات با رهبران باند و پرداخت شهریه مورد نیاز، فرزندان خود را به مدت یک سال به مدرسه جرم و جنایت می‌فرستند تا مهارت‌های مختلف را کسب کنند و برای زندگی جنایتکارانه آماده شوند.

خانواده دانش‌آموز پس از فارغ‌التحصیلی و پیوستن به باند، سالانه ۳۰۰۰۰۰ (۳۶۰۰ دلار) تا ۵۰۰۰۰۰ روپیه (۶۰۰۰ دلار) از رهبران باند برای خدمات خود دریافت می‌کنند.

به گزارش راستان، جنایت عمیقاً در این روستا‌های دورافتاده ریشه دارد و اگرچه پلیس از فعالیت‌هایی که در این‌جا انجام می‌شود اطلاع دارد، نمی‌تواند کاری کند، چراکه جوامع همیشه از باند‌ها محافظت خواهند کرد. آنها به غریبه‌ها مشکوک هستند و اگر حتی بخواهند یکی از خودشان را دستگیر کنند با افسران پلیس مقابله خواهند کرد.

رامکومار باگات، بازرس ایستگاه پلیس بودا، به NDTV گفته: «زمانی که باید به این روستا‌ها برویم، نیرو‌های چند ایستگاه پلیس را برای دستگیری متهم با خود می‌بریم. این مجرمان در کیف‌کشی، سرقت بانک و سایر جرایم بسیار آموزش دیده‌اند و اغلب از خردسالان زیر ۱۷ سال برای انجام فعالیت‌های خود استفاده می‌کنند. بیشتر دزدی‌ها توسط افراد زیر سن قانونی انجام می‌شود و مبارزه با این فرهنگ جنایی عمیقاً ریشه‌دار را چالش‌برانگیزتر می‌کند.»

کودکانی که در این مدارس دزدی روستایی آموزش می‌بینند از خانواده‌های فقیر هستند، اما به آنها آموزش داده می‌شود که با خانواده‌های مرفه ترکیب شوند تا سرقت از آنها تسهیل شود. آنها اغلب در رویداد‌های خاص مانند عروسی‌ها نفوذ می‌کنند که در آن به راحتی می‌توانند مهمانان را جیب بری کنند، جواهرات آنها را بدزدند یا حتی سرقت‌های تمام‌عیار را انجام دهند.

بر اساس سوابق پلیس، بیش از ۲۰۰۰ نفر از این سه روستا بیش از ۸۰۰۰ پرونده در کلانتری‌های سراسر کشور دارند.