جزییاتی از بیماری سرطان کیت میدلتون و شیوه درمان او

کاخ سلطنتی هرگز اعلام نکرده است که چه نوع سرطانی در شاهدخت ولز تشخیص داده شده بود. با این حال، تایید کرد که سرطان به‌صورت اتفاقی، هنگامی که تحت یک جراحی شکمی عمده برای عارضه‌ای دیگر بود، مشاهده شد.

کد خبر: ۲۱۶۱

تاریخ: ۲۴ شهريور ۱۴۰۳ - ۱۲:۵۳

راستان | روز دوشنبه، سه ماه پس از انتشار خبر شوکه‌کننده‌ که پزشکان هنگام عمل جراحی شکمی کیت میدلتون سلول‌های سرطانی در بدنش پیدا کرده بودند و او تحت «شیمی‌درمانی پیشگیرانه» قرار گرفت، او تایید کرد که سرانجام عاری از سرطان است.

در پی اعلام این خبر در ماه ژوئن، شاهدخت تا حد زیادی از حضور در انظار عمومی کناره‌گیری کرد تا روی درمانش تمرکز کند.

او اکنون عاری از سرطان است و احتمالا همان روند بهبودی را طی خواهد کرد که پس از درمان، در انتظار بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان است، و می‌تواند مسیری طولانی باشد.

عاری از سرطان بودن به چه معنا است؟

وقتی در دوره بهبود قرار دارید یا عاری از سرطانید به این معنا است که هیچ نشانه قابل شناسایی از سرطان در بدنتان وجود ندارد.

با این حال، پس از درمان دارویی یا شیمی‌درمانی گاهی ممکن است احتمال بازگشت سرطان وجود داشته باشد.

سه درمان اصلی اکثر سرطان‌ها عبارت‌اند از شیمی‌درمانی، پرتودرمانی و ایمنی‌درمانی.

هدف شیمی‌درمانی کشتن سلول‌های سرطانی از طریق حمله به سلول‌هایی است که در حال تقسیم و تکثیرند. شیمی‌درمانی کمک می‌کند تا بیشترین تعداد ممکن از سلول‌های در حال تقسیم از بین برود. با وجود این، شیمی‌درمانی بعید است تک‌تک سلول‌های سرطانی احتمالی را از بین ببرد، بنابراین اگر سیستم ایمنی سلول‌های باقی‌مانده را نکشد یا خودشان نمیرند، ممکن است دوباره رشد کنند.

پرتودرمانی هم به همین شکل است و در دی‌ان‌ای داخل سلول‌های سرطانی شکستگی‌های کوچک ایجاد می‌کند. اگر تمام سلول‌های سرطانی از بین نروند، ممکن است دوباره رشد کنند.

این در حالی است که ایمنی‌درمانی با «هدف‌گیری» تفاوت‌های موجود در سلول‌های سرطانی که به رشد و بقای آن‌ها کمک می‌کند، از سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با سرطان استفاده می‌کند. برخی ایمنی‌درمانی‌ها یا داروهای هدفمند سرطان ممکن است سرطان را به‌طور کامل از بین ببرند. در سایر موارد، ممکن است اندازه [توده] سرطان را کوچک کنند یا آن را به‌مدت چند ماه یا چند سال تحت کنترل نگه دارند.

گرچه پس از ایمنی‌درمانی شاید به نظر برسد که سرطان از بین رفته است، ممکن است گروه کوچکی از سلول‌ها در بدن باقی بمانند که می‌توانند دوباره شروع به رشد کنند.

اکنون که کیت «پاک است»، روند بهبود او به چه شکل خواهد بود؟

بسیاری از علائم شیمی‌درمانی موقت‌اند، اما ممکن است ماه‌ها، و برای برخی سال‌ها، طول بکشد تا بدن از تغییرات [ناشی از درمان] بهبود پیدا کند. بیشتر افراد شاید حدود شش تا ۱۲ ماه زمان نیاز داشته باشند تا بهبود کامل پیدا کنند.

بسیاری از افراد ابتدا احساس خستگی بیشتری خواهند کرد، که ممکن است بیش از یک سال پس از پایان درمان ادامه داشته باشد.

در مدت درمان، تحرک و فعالیت فرد ممکن است کمتر از معمول باشد و مقداری از قدرت عضلانی‌شان را از دست بدهند. بنابراین، انجام کمی فعالیت بدنی به‌صورت منظم می‌تواند کمک کند. با وجود این، کارشناسان هشدار می‌دهند که فعالیت بدنی بیش از حد و بیش از اندازه زودهنگام ممکن است فرد را خسته‌تر کند. تغذیه سالم نیز می‌تواند به بهبود کمک کند.

پس از پایان درمان سرطان، معمولا معاینات کامل و اسکن‌های مرتب برای بیماران برنامه‌ریزی می‌شود.

خیریه حمایت از بیماران سرطانی مک‌میلان به ما یادآوری می‌کند که بیماران ممکن است نیاز داشته باشند از عوارض عاطفی بیماری بهبود پیدا کنند، شاید در مورد آینده احساس اضطراب یا تردید داشته باشند.

کیت به چه نوع سرطانی مبتلا بود؟

«شیمی‌درمانی پیشگیرانه» که شاهدخت داشت چه بود؟

شیمی‌درمانی پیشگیرانه اصطلاحی رسمی در سازمان خدمات ملی سلامت بریتانیا (NHS) برای نوعی از درمان نیست و هیچ اطلاعات بیشتری در مورد سرطان کیت یا نوع درمان ارائه نشده است.

در حال حاضر، درمان‌هایی وجود دارند که «شیمی‌‌پیشگیری» نامیده می‌شوند و خطر ابتلا به سرطان یا بازگشت سرطان در افراد سالم را کاهش می‌دهند.

به‌عنوان مثال، این روش در حال حاضر برای افرادی استفاده می‌شود که هنوز به سرطان پستان مبتلا نشده‌اند اما به‌دلیل سابقه خانوادگی، بیشتر در معرض خطر ابتلا قرار دارند.

در فاصله‌ سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲، بیش از ۳۲۰ هزار نفر تحت درمان سرطان سازمان خدمات ملی سلامت بریتانیا قرار گرفتند که شیمی‌درمانی و پرتودرمانی را شامل می‌شد.

به گفته متخصصان رویال مرسدن (Royal Marsden)، بیمارستان سرطان در لندن، شیمی‌درمانی را می‌توان «درمان کمکی» نیز نامید و گاهی برای کمک به از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود که ممکن است پس از جراحی یا پرتودرمانی باقی مانده باشند.