از رابطه زناشویی خسته شده‌اید؟ این سه راهکار را امتحان کنید!

کسالت و خستگی و ملال در رابطه زناشویی از مشکلات رایجی است که بسیاری از آن شکایت دارند و احتمالا این اتفاق در زندگی بسیاری از افراد پیش می‌آید. روانشناسان اخیرا این موضوع را بررسی کرده و راهکارهایی برای رفع آن پیشنهاد داده‌اند.

کد خبر: ۵۱

تاریخ: ۱۶ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۱۷:۲۱

راستان | بی حوصلگی در رابطه زناشویی یک مشکل رایج است که از فقدان تازگی در یک رابطه ناشی می‌شود. امتحان کردن چیز‌های جدید می‌تواند به دو نفر کمک کند تا یکدیگر را از دیدگاه جدیدی ببینند و رشد فردی را تقویت کنند. زوج‌ها باید نسبت به یکدیگر کنجکاوی را پرورش دهند و رویداد‌های مثبتی را برای نشان دادن قدردانی از همدیگر برنامه ریزی کنند.

احتمالا با جملاتی از این جنس آشنا هستید: «من دیگر آنقدر هیجان ندارم که از سر کار به خانه برگردم. ما همدیگر را دوست داریم، اما روزهایمان تکراری شده است». «ما قبلاً با هم خیلی خوش می‌گذراندیم، اما هر دوی ما الان آنقدر خسته هستیم که فقط در خانه می‌مانیم.» «زندگی جنسی ما در طول این سال‌ها تغییر کرده است و من نمی‌توانم آخرین باری که از رابطه لذت بردیم را به یاد بیاورم».

این اظهارات یادآور «پارادوکس صمیمیت» است که به موجب آن افزایش صمیمیت در یک رابطه با به مرور زمان با فقدان صمیمیت همراه است. وقتی زوج‌ها از نظر عاطفی بیشتر به هم متصل می‌شوند، اغلب در روال‌های تکراری قرار می‌گیرند و ناخواسته باعث ایجاد خستگی یا کاهش صمیمیت می‌شوند. بی حوصلگی زناشویی با سطوح پایین‌تر رضایت از رابطه مرتبط است. یک مطالعه در سال ۲۰۲۳ نشان داد که بی‌حوصلگی و کسالت در رابطه زناشویی می‌تواند منجر به افزایش ناامیدی، تبادلات منفی، کاهش خلق و خو و اختلال در قضاوت شود. همچنین ممکن است با از بین رفتن صمیمیت و تعهد و افزایش احتمال خیانت و طلاق، برای رفاه فردی و خود رابطه عواقبی داشته باشد. روانشناسان می‌گویند که با این سه راهکار می‌توان از کسالت در رابطه زناشویی و پارادوکس صمیمت عبور کرد.

۱.  تجربه کردن چیز‌های جدید

بر خلاف باور عمومی، تحقیقات نشان می‌دهد که کسالت می‌تواند مثبت باشد و باعث انگیزه ایجاد تغییر و ریسک‌پذیری مثبت در روابط باشد. درگیر شدن در فعالیت‌های جدید، به‌صورت جداگانه و با هم، می‌تواند با ایجاد فرصت‌های ابراز وجود، جرقه احیای دوباره رابطه را روشن می‌کند. پویا بودن به دو طرف اجازه می‌دهد تا یکدیگر را در دید جدیدی ببینند و تجربیات و دیدگاه‌های جدیدی را به اشتراک بگذارند که این موضوع باعث از بین رفتن خستگی رابطه می‌شود.

اگر کسی در یک روال یکنواخت با شریک زندگی خود گیر کرده باشد، احتمالاً نه به تنهایی می‌تواند رشد کند و نه در رابطه. در روابط جدید، افراد فرصت بیشتری برای یادگیری از یکدیگر دارند، اما در روابط بلندمدت، از آنجایی که خودپنداره‌ها و برداشت‌ها به طور فزاینده‌ای در هم تنیده می‌شوند، جستجوی رشد فردی بسیار مهم است. مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۱ نشان می‌دهد که چگونه گاهی اوقات، برای کنار آمدن با کسالت در رابطه، شریک‌ها انفعال بیشتری به خرج می‌دهند یا تجربیات مشترکی را انتخاب می‌کنند که امن، راحت و آشنا هستند، که این موضوع زودتر هیجان یا صمیمیت را برای هر دو طرف تضمین می‌کند.

در حالی که ایمنی در رابطه بسیار ضروری است و به همین دلیل محققان پیشنهاد می‌کنند وقتی فرد رشد یا خودارتقایی کمتری نسبت به آنچه انتظار می‌رود تجربه می‌کند، کسالت ایجاد می‌شود. انتظارات از رشد فردی دو طرف می‌تواند دائما متحول شود و در این مسیر بررسی اهداف، علایق و رویا‌های همسرتان می‌تواند رابطه را هیجان انگیز نگه دارد.

۲. اجتناب نکردن از تعارض در رابطه

تحقیقات نشان می‌دهد که صرف تلاش برای حفظ صمیمیت و اجتناب کامل از تعارض اتفاقا مشکلات بیشتری در رابطه ایجاد می‌کند و در نهایت منجر ضف در به مقابله با استرس به عنوان یک زوج می‌شود. این بر رفاه فرد و رابطه تأثیر می‌گذارد و اغلب ناشی از ترس از طرد شدن یا رها شدن توسط شریک زندگی است. با این حال، تحمل ناراحتی ناشی از پرداختن به احساسات خود ضروری است، زیرا به شما امکان می‌دهد نیاز‌های خود را برآورده کنید و شما را به یک راه حل دقیق‌تر نزدیکتر می‌کند.

علاوه بر این، افراد ممکن است از نارضایتی در سایر زمینه‌های زندگی‌شان اجتناب کنند که باعث می‌شود احساس کسالت یا رکود به رابطه سرازیر شود. همچنین ممکن است زمینه‌هایی از زندگی شریک زندگی وجود داشته باشد که در تعامل دو فرد از آن‌ها اجتناب شود یا مورد توجه قرار نگیرد و باعث ایجاد موانع ارتباطی و مکالمات تکراری شود. کنجکاوی بیشتر در مورد شریک زندگی، مهم نیست که چقدر او را می‌شناسید، می‌تواند یک رابطه عاشقانه را عمیق‌تر کند.

۳. قدردانی از شریک زندگی

ارزش یک رابطه گاهی تحت الشعاع یکنواختی آن قرار می‌گیرد. انتخاب آگاهانه برای اولویت‌بندی امورات روزانه شریک زندگی و تغییر طرز فکر از «من باید روی رابطه‌ام کار کنم» به «من باید با شریک زندگی‌ام باشم» گامی اساسی در برانگیختن دوباره احساس هیجان و ارزشمند دانستن امتیاز بودن با یکدیگر است.

علاوه بر این، پاسخگویی به نیازها، عواطف و خواسته‌های شریک، یک ارتباط عاطفی انعطاف‌پذیر را تقویت می‌کند که در آن هر دو طرف احساس می‌کنند شنیده می‌شوند و با ارزش هستند و با احساس کسالت و احتمال قطع رابطه مبارزه می‌کنند. به اشتراک گذاشتن رویداد‌های مثبت، دستاورد‌ها و اخبار خوب با یک شریک، تجربه رابطه را تقویت می‌کند و جشن گرفتن موفقیت‌های یکدیگر می‌تواند حس قدردانی متقابل را ایجاد کند.

در نهایت اینکه، برای قدردانی از شریک زندگی‌تان، رویداد‌های مثبت و خوبی مانند تعطیلات یا قرار‌های شبانه را برنامه ریزی کنید. اگرچه به نظر می‌رسد برنامه ریزی با خودانگیختگی فعالیت‌های هیجان انگیز در تضاد است، اما برنامه‌ریزی محیط مساعدتری ایجاد می‌کند که در آن زوج‌ها می‌توانند به طور ارگانیک به کشف و لذت بردن از لحظات بپردازند.

منبع: زی‌سان