بیوگرافی نرگس آبیار؛ از نویسندگی تا شهرت در سینمای ایران

نرگس آبیار علاوه بر فعالیت در سینما، در سال ۱۴۰۳ با کارگردانی مجموعه نمایش خانگی «بامداد خمار» و در سال ۱۴۰۴ با «سووشون» گام‌های جدیدی در عرصه سریال‌سازی برداشته است

کد خبر: ۷۲۰۱

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۲:۴۶

راستان | نرگس آبیار، نویسنده، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس متولد ۶ اسفند ۱۳۵۰، یکی از چهره‌های تاثیرگذار این روزهای سینمای ایران است. او که دانش‌آموخته رشته ادبیات فارسی بوده، فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۷۶ با داستان‌نویسی آغاز کرد و به سرعت توانست با آثار خود، جایگاه ویژه‌ای در ادبیات و سینمای ایران پیدا کند.

آبیار در ابتدا با خلق آثاری برای نوجوانان پا به عرصه نویسندگی گذاشت، اما به زودی قلم خود را به سوی مخاطبان بزرگسال چرخاند. مجموعه داستان‌های «دو خط» (۱۳۷۸) و «قصه زنی که همه‌اش یأس‌های فلسفی داشت» (۱۳۸۱) و رمان‌های «عروس آسمان» (۱۳۷۹) که درباره زندگی رابعه عدویه است و «کوه روی شانه‌های درخت» (۱۳۸۲) نمونه‌هایی از فعالیت‌های او در این دوره هستند. همچنین، رمان اخیر وی که مضمونی درباره جنگ ایران و عراق دارد، برنده جایزه هشتمین «جشنواره کتاب دفاع مقدّس» شد.

خلاصه بیوگرافی نرگس آبیار

نام: نرگس آبیار
تولد: ۶ اسفند ۱۳۵۰، تهران
ملیت: ایرانی
حرفه: کارگردان، فیلمنامه‌نویس، نویسنده
همسر: محمدحسین قاسمی (تهیه‌کننده سینما)

زندگی شخصی نرگس آبیار

نرگس آبیار، نویسنده، کارگردان و فیلمنامه‌نویس ایرانی، در ۶ اسفند ۱۳۵۰ در تهران به دنیا آمد. آبیار در سال ۱۳۹۳ با محمدحسین قاسمی، تهیه‌کننده سینما که در فیلم «شیار ۱۴۳» با هم همکاری داشتند، ازدواج کرد. این زوج هنری در کنار زندگی مشترک، در عرصه سینما نیز همکاری‌های موفقی داشته‌اند.

زندگی شخصی نرگس آبیار با تمرکز بر خانواده و هنر همراه است. او از دوران نوجوانی به نویسندگی علاقه‌مند بود و پس از تحصیل در رشته ادبیات فارسی، به تدریج وارد عرصه کارگردانی و فیلم‌نامه‌نویسی شد. همسرش محمدحسین قاسمی حدود ۱۴ سال از او کوچکتر است و به گفته خودشان، این تفاوت سنی در زندگی مشترکشان تأثیری نداشته است.

از ادبیات تا سینما

نرگس آبیار با کارنامه‌ای درخشان در زمینه نویسندگی، در سال ۱۳۸۴ به ساخت فیلم‌های کوتاه و مستند روی آورد. «بن‌بست مهربان»، نخستین تجربه او در این حوزه، موفق شد جایزه بهترین فیلم کوتاه داستانی از جشنواره ستایش را از آن خود کند و در چندین جشنواره بین‌المللی نیز به نمایش درآمد. این آغاز، نویدبخش ظهور فیلمسازی مستعد بود که قادر بود داستان‌هایش را نه‌تنها در قالب کلمات، بلکه با تصاویر نیز روایت کند.

آبیار با ساخت مستندهایی نظیر «یک روز پس از دهمین روز» (۱۳۸۶) که جوایز متعددی از جمله بهترین مستند جشنواره اسماعیلیه مصر و جایزه بزرگ جشنواره باتومی گرجستان را دریافت کرد و «روز پایان» (۱۳۸۷) که جایزه بهترین مستند نیمه بلند جشنواره سینما حقیقت را به خود اختصاص داد، توانایی خود را در پرداختن به موضوعات اجتماعی و انسانی به اثبات رساند. فیلم‌های کوتاه «ناسور» (۱۳۸۸) و مستند «شیرپوشان» (۱۳۸۹) نیز از دیگر آثار این دوره فعالیت او هستند که هر یک افتخاراتی را برای آبیار به ارمغان آوردند.

فعالیت‌های نرگس آبیار در عرصه سینما

نقطه عطف فعالیت‌های هنری نرگس آبیار، ورود او به عرصه سینما بود. وی با ساخت پنج فیلم بلند سینمایی، نام خود را به عنوان یکی از مهم‌ترین کارگردانان زن سینمای ایران مطرح کرد:

اشیا از آنچه در آینه می‌بینید به شما نزدیکترند (۱۳۹۱): فیلم «اشیا از آنچه در آینه می‌بینید به شما نزدیکترند» ساخته نرگس آبیار در سال ۱۳۹۱ است و نخستین فیلم بلند او در مقام کارگردان محسوب می‌شود. داستان فیلم درباره زن بارداری به نام لیلا است که همراه همسرش فرید و فرزند دو ساله‌شان مستاجر دو پیرزن مهربان هستند و در جریان فیلم با مشکلات و چالش‌هایی مواجه می‌شود. بازیگرانی مانند گلاره عباسی، حسام بیگدلو و رامسین کبریتی در این فیلم حضور دارند. این فیلم در سال ۱۳۹۴ در سینماهای ایران اکران شده و در سال ۱۳۹۷ وارد شبکه نمایش خانگی شده است.

شیار ۱۴۳ (۱۳۹۲): این فیلم که با موضوع جنگ و انتظار مادری برای فرزندش ساخته شد، با استقبال مخاطبان و منتقدان مواجه شد و سیمرغ بلورین ویژه هیئت داوران در سی و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر را برای آبیار به ارمغان آورد.

نفس (۱۳۹۴): فیلمی متفاوت که با رویکردی خاص به دوران انقلاب و جنگ از نگاه یک کودک می‌پردازد. این فیلم موفق به دریافت سیمرغ زرین بهترین فیلم بخش ملی سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر و جایزه ویژه هیئت داوران برای بهترین فیلم با موضوع انقلاب اسلامی از چهاردهمین جشنواره فیلم مقاومت شد. همچنین جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین استونی را نیز دریافت کرد.

شبی که ماه کامل شد (۱۳۹۷): این فیلم که بر اساس داستانی واقعی ساخته شده، مورد تحسین گسترده قرار گرفت و در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را برای آبیار به ارمغان آورد. آبیار همچنین از کمپانی تلویزیونی و رسانه‌ای «hum network limited» پاکستان، جایزه زنان برتر و موفق جهان اسلام را برای این فیلم در تاریخ ۲۹ بهمن ۱۳۹۸ دریافت کرد.

ابلق (۱۳۹۹): جدیدترین فیلم بلند آبیار که در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را به همراه تهیه‌کننده و همسرش، برای او به ارمغان آورد.

سایر فعالیت‌ها و حواشی

نرگس آبیار علاوه بر فعالیت در سینما، در سال ۱۴۰۳ با کارگردانی مجموعه نمایش خانگی «بامداد خمار» و در سال ۱۴۰۴ با «سووشون» گام‌های جدیدی در عرصه سریال‌سازی برداشته است. او همچنین در هجدهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینمای مسلمان کازان (شهریور ۱۴۰۱) به عنوان یکی از اعضای هیئت داوران حضور داشت.

عضویت نرگس آبیار در آکادمی علوم و هنرهای سینما در سال ۱۳۹۹ با حواشی و اعتراضاتی از سوی برخی فعالان سیاسی و هنرمندان در شبکه‌های اجتماعی مواجه شد و اعتراضاتی را برانگیخت. با این حال، روزنامه همدلی در واکنش به این اعتراضات، آبیار را در میان اصول‌گرایان فاقد محبوبیت دانست و اشاره کرد که او پیشتر پس از دیدار با رئیس‌جمهور سابق سید محمد خاتمی، با واکنش‌های تند برخی رسانه‌ها و شخصیت‌های جناح اصول‌گرا مواجه شده بود. این روزنامه همچنین به این نکته اشاره کرد که آبیار از امضاکنندگان بیانیه سینماگران در اعتراض به رخدادهای آبان ۱۳۹۸ بود و به همین دلیل به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار شد.

نویسندگی: ریشه‌های خلاقیت آبیار

نرگس آبیار همچنان به فعالیت خود در زمینه نویسندگی ادامه می‌دهد و کتاب‌های متعددی را به رشته تحریر درآورده است. از جمله آثار او می‌توان به رمان «چشم سوم» (۱۳۸۵)، مجموعه داستان «اختر و روزهای تلواسه» (۱۳۸۷)، رمان نوجوان «پسربچه کرم بدوش و خندق بلا» (۱۳۸۷)، و رمان «نفس» (۱۳۹۵) که اقتباس سینمایی آن نیز موفقیت‌های فراوانی کسب کرد، اشاره کرد.

روزیاتو