پاسخ تند هنگامه قاضیانی و شقایق دهقان به الهام پاوه‌نژاد: اگر این هیجانات نبود، شما امروز در پوشش و نوع آرایش موهایتان آنقدر آزاد نبودید

راستان | چندی پیش الهام پاوه‌نژاد، بازیگر، مهمان برنامه خط فرضی به میزبانی کیوان کثیریان بود؛ او در بخشی از صحبت‌های خود با اشاره به برخی از بازیگران که به نشانه اعتراض از کار خود دست کشیده‌اند گفت:

  وقتی شما تصمیمی برای یک کنش می‌گیرید، باید تفکری پشت آن باشد. من با احترام به عزیزان و هم‌وطنانم به نظرم ما یک مقدار آدم‌هایی احساساتی و هیجانی هستیم. یعنی هر چیزی اتفاق می‌افتد فکر می‌کنیم باید همان موقع واکنش نشان دهیم تا نشان دهیم نظری داریم. این باعث می‌شود از تفکر و تعلق دور بمانیم. من بر این باور نیستم که کار نکردن نشان از اعتراض یا مبارزه است. من اعتقاد دارم که آدم باید شریف کار کند. آدم می‌تواند انتخاب کند که در راستای تفکرش کار کند.

بازیگر سریال همسران با وجود اینکه در ادامه صحبت‌های خود گفت که به تصمیم دوستان بازیگرش احترام می‌گذارد اما بسیاری از کاربران فضای مجازی نسبت به صحبت‌های او موضع گرفته و معترض شدند.

در این بین هنگامه قاضیانی، از جمله بازیگرانی که مدتی است به نشانه اعتراض از فعالیت در حوزه سینما دست کشیده، در پاسخ به الهام پاوه‌نژاد با انتشار یک استوری می‌نویسد: «هیجان؟؟؟ دور از تعقل؟؟ مردم ما؟؟ اگر این به اصطلاح هیجانات و عدم تعقلِ به گفته شما مردم و همان تعداد اندک هنرمندان نبود، شما امروز در پوشش و نوع آرایش موهایتان آنقدر آزاد نبودید. ما خوشحالیم شما پرکار شدید، در پوشش آزادتر شدید اما شما هم به ما احترام بگذارید و این قدر در مورد مردم و ما اظهارنظر نکنید.»

قاضیانی در یک استوری دیگر هم می‌نویسد: «کسی که هیجانانی و احساساتی رفتار کرد شما بودید. پس صفت خودتان را به مردم و به قول خودتان ما عزیزان نسبت ندهید. بقیه پای کاری که کرده‌اند ایستاده‌اند. شما هم آزاد می‌پوشی، رها شده‌ای، پرکار شده‌ای. ما به‌خدا آرامیم و سربلند. نمی‌دانم تا یک تریبون پیدا می‌کنید چرا به ما گیر می‌دهید؟»

شقایق دهقان هم  در واکنش به مصاحبه الهام پاوه نژاد یادداشت تندی منتشر کرد و نوشت: «در دو - سه سال اخير عده‌اى از هنرمندها به مردمى پيوستن كه به شرايط اعتراض داشتن و در كنار مردم ايستادن. عده‌اى هم به قشر خاكسترى جامعه پيوستن كه طبق مهمترين ويژگى اين قشر كه بى‌تفاوتى و انفعاله، به كوچكترين چيزى كه ممكن بود امنيت و آسايششون رو به خطر بندازه عكس‌العمل نشون ندادن و در نهايت هم در كنار شرايط امنی كه به اين ترتيب براى خودشون ساختن از دستاوردهاى بقيه استفاده ميكنن.

هيچ اشكالى هم نداره هر كسی يه جوره و همه هم آگاهيم كه هيچ‌كس اونقدر كامل نيست كه بتونه بقيه رو قضاوت كنه و اين رو هم می‌دونيم كه طبق قانون طبيعت و روند تكامل، مغز ما انسان‌ها براى حفظ بقا طراحى شده و اقدام جسورانه براى تغيير كردن و تغيير دادن و روبرو شدن با تبعاتِ اين‌جور اقدامات كه بقا رو به خطر ميندازه كار هر كسی نيست!

آدم‌ها رو از حاشيه امن زندگيشون خارج ميكنه، شهامت ميخواد و نميشه توقع داشت همه به يک اندازه شهامت داشته باشن. همه اين‌ها درست، اما مشكل اين‌جاست كه يه تعدادى از اون قشرى كه منطبق با غريزه‌شون، بقاى شغل و درآمد و تأمين نيازهاشون رو به مطالبه‌گرى و به ايجادِ تغيير و تحول ترجيح دادن، تو اين دو - سه سال نشستن فكرهاشون رو كردن و با خودشون به اين نتيجه رسيدن كه اين‌جورى نبوده كه ما به خاطر منفعت شخصی عكس‌العمل نشون نداديم، ما عاقل بوديم، مثل يه سِرى جَو زده نشديم! از روى هيجان تصميم گرفتن كار بَديه كه ما انجامش نداديم!

بچه‌ها تداوم بخشيدن به تصوير جعلى و قلابی كه ربطى به تصوير واقعى جامعه نداره و منفعتش براى سيستميه كه همچنان به ويترين چيده شده خودش نياز داره، به دلايل شخصی هر كس، جداگانه، قابل دركه‌ها اما افتخارآميز نيست!

و در نهايت اين‌كه هر كسی اجازه داره در مورد شرايطش و تصميمى كه گرفته اظهارنظر كنه تا جايى كه براى تبرئه كردن نوع حضورش، ايثار و از خودگذشتگی ديگران رو زير سوال نبره! در مورد تعقل و هيجان‌زدگى و شرافت و واژه‌هايى از اين دست هم تاريخ به وقتش تصميم می‌گيره!»