افشای بیماری کیم کارداشیان؛ آنوریسم مغزی چیست؟

راستان | کیم کارداشیان، چهره شناخته شده دنیای سرگرمی و شبکه‌های اجتماعی در تازه‌ترین فصل از برنامه «همراه با کارداشیان‌ها» با چشمانی اشکبار گفت که پزشکان پس از انجام ام‌آر‌آی متوجه شده‌اند که به آنوریسم مغزی مبتلا است. 

 کیم کارداشیان ۴۵ ساله به خواهرش کورتنی گفت که پزشکان به او گفته‌اند که دلیل این بیماری استرس است و کیم معتقد است که این استرس ناشی از همسر سابقش کانیه وست است. آنها در سال ۲۰۱۴ ازدواج کردند و در سال ۲۰۲۱ از هم جدا شدند. کیم گفت که به دلیل اینکه باید از فرزندانش حفاظت می‌کرد، استرس بیشتری را متحمل می‌شد. او همچنین به ایجاد مشکلات پوستی در دوران زندگی با کانیه اشاره کرد و گفت گمان می‌کند در آن دوران دچار سندرم استکهلم شده بود. سندرم استکهلم (Stockholm Syndrome)  یک پدیده روان‌شناختی است که در آن قربانیِ گروگان‌گیری، آزار یا سوءاستفاده، به‌طور متناقض احساس همدلی، وابستگی یا حتی محبت نسبت به فرد آزارگر یا گروگان‌گیر پیدا می‌کند.

آنوریسم مغزی چیست؟ 

آنوریسم مغزی به معنای باد کردن یا تورم یک رگ خونی در مغز است.

 آنوریسم پاره شود، می‌تواند باعث خونریزی مغزی شود، هرچند این اتفاق نادر است. اکثر آنوریسم‌ها کوچک‌اند و علائم خاصی ندارند و معمولا هنگام بررسی مشکلات دیگر کشف می‌شوند. اما آنوریسم‌های بزرگ ممکن است باعث موارد زیر شوند: سردرد، درد بالای چشم یا اطراف آن، مشکلات بینایی، مانند دوبینی، سرگیجه و اختلال در تعادل، بی‌حسی یا ضعف یک سمت صورت، مشکل در تمرکز، صحبت کردن و حافظه کوتاه‌مدت

اگر آنوریسم پاره شود، باعث خونریزی زیر عنکبوتیه می‌شود که علامت اصلی آن سردرد ناگهانی و شدید است، گاهی به آن «سردرد رعدآسا» گفته می‌شود. در چنین شرایطی باید فورا با اورژانس تماس گرفت و خودتان رانندگی نکنید.

آنوریسم‌های کوچک و بدون علامت معمولا نیاز به درمان فوری ندارند و فقط با پیگیری دوره‌ای و اسکن‌های منظم بررسی می‌شوند. اگر خطر پاره شدن وجود داشته باشد یا آنوریسم قبلا پاره شده باشد، جراحی لازم است. دو روش اصلی جراحی شامل قرار دادن یک گیره فلزی روی رگ برای جلوگیری از جریان خون به آنوریسم و قرار دادن سیم یا کویل داخل آنوریسم برای کند کردن جریان خون و تشکیل لخته است. 

علت دقیق آنوریسم همیشه مشخص نیست، اما عواملی که احتمال آن را افزایش می‌دهند شامل سیگار کشیدن، فشار خون بالا، سابقه خانوادگی آنوریسم، آسیب به رگ خونی در مغز، مصرف برخی مواد مخدر مانند کوکائین،‌برخی بیماری‌های ژنتیکی مثل ADPKD یا سندروم اهلرز-دنلوس. 

به طور کلی، آنوریسم مغزی نیاز به مراقبت و بررسی دقیق دارد و در صورت علامت‌دار بودن یا خطر پاره شدن، درمان پزشکی فوری توصیه می‌شود.

آنوریسم‌های مغزی بیشتر در بزرگسالان ۳۰ تا ۶۰ سال رخ می‌دهند و زنان نسبت به مردان بیشتر در معرض این خطر قرار دارند.

آنوریسم‌های مغزی نسبتا شایع هستند و آمارها نشان می‌دهد که تقریبا یک نفر از هر ۵۰ نفر به آن مبتلاست. در بسیاری از موارد، بیماران از وجود آنوریسم خود بی‌خبرند زیرا زمانی که پاره نشده باشد، علائم چندانی ایجاد نمی‌کند.

اگر آنوریسم پاره نشده رشد کند، می‌تواند باعث سردرد، مشکلات تعادل و اختلالات گفتاری شود. آنوریسم‌های پاره‌شده بسیار خطرناک‌اند و در برخی موارد می‌توانند کشنده باشند.