توصیف عجیب اولین سفیر آمریکا از بی‌استعدادی ایرانی‌ها در نواختن موسیقی

راستان| اس جی دبلیو بنجامین اولین سفر ایالات متحده آمریکا در ایران، با وجود تعریف‌ها و متمجید‌های فراون از توانایی ایرانی‌ها در زمینه‌های مختلفی همچون کاشی‌کاری، قالی‌بافی، معماری و حتی آشپزی، از موسیقی ضعیف و گوش‌خراش ایرانی‌ها انتقاد می‌کند. 

بنجامین در «ایران و ایرانیان عصر ناصرالدین شاه» این موضوع را در زمان حکومت ناصرالدین شاه قاجار این‌گونه بازگو می‌کند:

هر روزه صبح‌ها و غروب‌ها دسته‌ای موزیک و نقاره چی در بالاخانه سر در این دروازه با نواختن ساز‌های خود که بوق و کرنا و طبل بود طلوع و غروب آفتاب را خوش آمد می‌گفتند. آهنگ‌هایی که آنها می‌نواختند غیر قابل توصیف و گوش خراش بود و هرگز بتهوون و موتسارت آن را بخواب هم نمی‌توانستند ببینند. 

واقعا تعجب‌آور است که ایرانی‌ها با استعداد خاصی که در رشته‌های مختلف هنری دارند چگونه نمی‌توانند در آهنگ نقاره خود هماهنگی بهتری به‌وجود آورند. 

البته هرگز علت این امر راکمی ذوق و استعداد آنها در موسیقی نمی‌توان دانست، زیرا آلات موسیقی خاص آنها کاملا می‌توانند آهنگ‌های موسیقی را اجرا کنند و ایرانی‌ها نیز احساسات خود را در موقع نواختن این آلات بخوبی نشان می‌دهند. 

به علاوه به من اطلاع دادند که دسته موزیک نظامی که بوسیله اروپائی‌ها تشکیل شده است آهنگ‌های غربی را بخوبی اجرا می‌کنند و در ضیافت‌های سیاسی که شاهزاده نایب السلطنه در مدت اقامت من در تهران در شب‌های تولد ناصرالدین شاه می‌داد دسته موزیک ایرانی آهنگ سرود ملی آمریکا را به خوبی و بدون اشتباه اجرا می‌کرد.

منبع: زی‌سان