شورای شهر از تهران فقط بلوار علی دایی را دیده است؟!

راستان| ادعای سخنگوی شورای شهر تهران مبنی بر این‌که نام بلوار علی دایی، سرمربی اسبق تیم ملی و پرسپولیس در غرب تهران عوض خواهد شد، با واکنش‌های در کشور به‌ویژه عرصه ورزشی همراه شد.

در همین رابطه محمد مایلی‌کهن، سرمربی اسبق تیم ملی پیرامون بحث این تغییر نام و البته شرایط کنونی کشور حرف‌های بسیار صریحی در گفت‌وگو با خبرورزشی بر زبان آورد که بدون هیچ توضیح اضافه‌ای نظرتان را به خواندن آن‌ها جلب می‌کنیم:

سال نو در حالی شروع شد که مملکت با جنگ دست و پنجه نرم می‌کند. می‌دانم هموطنانم شرایط خوبی ندارند ولی دلم می‌خواهد هرچه زودتر این روزها تمام شده و شادی را در چهره تک‌تک ایرانیان عزیز ببینم.

وارد آمدن خسارات مالی و معنوی به مردم اتفاق بسیار تلخی است؛ به ویژه برای کودکان که بر اثر این انفجارات خدای نکرده دچار مشکلات روحی می‌شوند و این معضل می‌تواند تا سالیان متمادی با آن‌ها بماند.

کشته‌شدن غیرنظامیان اتفاق بسیار تلخی است اما من با صراحت به شما می‌گویم علاوه بر غیرنظامیان، از کشته‌شدن نظامیان کشورم هم به شدت ناراحت می‌شوم. من از کشته‌شدن بسیجی و سپاهی، بچه‌های ارتش و تک‌تک نیروهای نظامی ایران ناراحت می‌شوم چون همه آن‌ها را فرزندان همین مملکت می‌دانم. همه ما در جمع خانواده، اقوام و دوستان خودمان افرادی را داریم که عضو بسیج یا سپاه هستند و شاید در برخی مسائل نگاهمان با آن‌ها متفاوت باشد ولی قطعا دوست نداریم مرگشان را ببینیم.

سخنگوی شورای شهر تهران در این روزهای جنگ مدعی شده که نام بلوار علی دایی در حوالی ورزشگاه آزادی عوض خواهد شد! برایم جالب است که چطور این‌آقا بلوار علی دایی را در غرب تهران دیده ولی فقر و مشکلات اقتصادی را در بخش اعظمی از نقاط پایتخت ندیده است! این حرف که دیگر سیاسی نیست بلکه یک مسئله کاملا اجتماعی و اقتصادی است. مگر ما می‌توانیم فقر و مشکلات اقتصادی را کتمان کنیم؟ من بارها گفتم و دوباره تکرار می‌کنم که اصلا در مورد استان‌های مرزی صحبت نمی‌کنیم بلکه بحثم درباره همین پایتخت و شرایط تهران است.

البته که همه ایران سرای من است و تمام استان‌ها مملو از انسان‌های بسیار غیور و باشرافت هستند ولی می‌خواهم خدمت این جناب سخنگو که پیگیر تغییر نام بلوار علی دایی شده عرض کنم که آقاجان! در همین تهران و نرسیده به بهشت زهرا (س) محله‌ها و روستاهایی هستند که فقر در آن‌ها بیداد می‌کند. در همین پایتخت ما بانوان محترمه‌ای را می‌بینیم که تا کمر در سطل زباله دولا می‌شوند و پلاستیک جمع می‌کنند تا با فروختن آن‌ها امرار معاش کنند. آیا شما این‌ها را ندیده‌اید؟ این خانم‌ها سرشار از پاکی، نجابت و شرافت هستند چون به جای این‌که تحت تاثیر آسیب‌های اجتماعی قرار بگیرند و خدای نکرده سمت خلاف کشیده شوند، در نهایت غیرت دارند به سخت‌ترین شکل ممکن و با به خطر انداختن سلامتی خود خرج زندگی جور می‌کنند. برایم عجیب است که شما چطور بلوار علی دایی را دیدید ولی فقر در تهران را ندیدید!