۴ خواسته مهم عربستان برای پایان جنگ علیه ایران

راستان| در حالی که رهبران منطقه اکنون به‌طور کلی از تلاش‌های آمریکا حمایت می‌کنند، یک دیپلمات خلیج فارس گفته است که اختلاف‌نظرهایی وجود دارد و عربستان سعودی و امارات متحده عربی در صدر درخواست‌ها برای افزایش فشار نظامی بر تهران قرار دارند. 

به گزارش انتخاب، آسوشیتدپرس نوشت: متحدان خلیج فارسِ ایالات متحده، به رهبری عربستان سعودی و امارات متحده عربی از دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، می‌خواهند جنگ علیه ایران را ادامه دهد.

به گفته مقام‌های آمریکایی، خلیج فارس و اسرائیلی، آن‌ها معتقدند که تهران با وجود یک ماه بمباران به رهبری آمریکا هنوز به اندازه کافی تضعیف نشده است. 

در آغاز جنگ، برخی از این متحدان منطقه‌ای به‌طور خصوصی ابراز نارضایتی می‌کردند که از حمله آمریکا و اسرائیل از قبل اطلاع کافی نداشته‌اند و همچنین شکایت داشتند که واشنگتن هشدارهای آن‌ها درباره پیامدهای ویرانگر جنگ برای کل منطقه را نادیده گرفته است. اما اکنون برخی از همین متحدان به کاخ سفید می‌گویند این لحظه یک فرصت تاریخی برای فلج کردن حاکمیت روحانیون در تهران برای همیشه است. 

به گفته این مقام‌ها که اجازه صحبت علنی نداشتند و به شرط ناشناس ماندن صحبت کردند، مقام‌های عربستان سعودی، امارات متحده عربی، کویت و بحرین در گفت‌وگوهای خصوصی به آمریکا گفته‌اند که نمی‌خواهند عملیات نظامی پایان یابد مگر آنکه تغییرات قابل توجهی در رهبری ایران رخ دهد یا تغییری اساسی در رفتار ایران ایجاد شود. 

فشار کشورهای خلیج فارس در حالی مطرح می‌شود که ترامپ میان دو موضع در نوسان است: از یک سو می‌گوید رهبری آسیب‌دیده ایران آماده پایان دادن به درگیری است، و از سوی دیگر تهدید می‌کند اگر به‌زودی توافقی حاصل نشود، جنگ را بیشتر تشدید خواهد کرد. 

در همین حال، ترامپ در داخل آمریکا برای جلب حمایت عمومی برای جنگی که بیش از ۳۰۰۰ کشته در سراسر خاورمیانه بر جا گذاشته و اقتصاد جهانی را متزلزل کرده، با دشواری روبه‌رو است.

با این حال او هرچه بیشتر مطمئن به نظر می‌رسد که از حمایت مهم‌ترین متحدان خاورمیانه‌ای خود برخوردار است؛ حتی برخی از کشورهایی که پیش از آغاز جنگ درباره یک کارزار نظامی جدید تردید داشتند. 

ترامپ شامگاه یکشنبه در هواپیمای ایر فورس وان هنگام بازگشت از خانه‌اش در فلوریدا به واشنگتن به خبرنگاران گفت: «عربستان سعودی سخت می‌جنگد. قطر می‌جنگد. امارات می‌جنگد. کویت می‌جنگد. بحرین می‌جنگد. همه آن‌ها دارند می‌جنگند.» 

کشورهای خلیج فارس میزبان نیروها و پایگاه‌های نظامی آمریکا هستند که از آن‌ها حملات علیه ایران انجام شده است، اما خودشان در حملات تهاجمی مشارکت نکرده‌اند. 

میزان حمایت متفاوت کشورهای خلیج فارس از جنگ

در حالی که رهبران منطقه اکنون به‌طور کلی از تلاش‌های آمریکا حمایت می‌کنند، یک دیپلمات خلیج فارس گفته است که اختلاف‌نظرهایی وجود دارد و عربستان سعودی و امارات متحده عربی در صدر درخواست‌ها برای افزایش فشار نظامی بر تهران قرار دارند. 

به گفته این دیپلمات، امارات شاید ستیزه جوترین کشور خلیج فارس در این موضوع باشد و به‌شدت از ترامپ می‌خواهد دستور تهاجم زمینی صادر کند. کویت و بحرین نیز از این گزینه حمایت می‌کنند. 

امارات که با بیش از ۲۳۰۰ حمله موشکی و پهپادی ایران مواجه شده، با ادامه جنگ بیش از پیش خشمگین شده است؛ زیرا این حملات تهدید می‌کنند تصویر این کشور به‌عنوان مرکز امن، مدرن و ثروتمند تجارت و گردشگری خاورمیانه را خدشه‌دار کنند. 

در مقابل، عمان و قطر که در گذشته نقش میانجی میان ایرانِ سال‌ها تحت فشار اقتصادی و غرب را داشته‌اند، از راه‌حل دیپلماتیک حمایت می‌کنند. 

این دیپلمات گفت عربستان به آمریکا استدلال کرده که پایان دادن به جنگ در حال حاضر به یک «توافق خوب» منجر نخواهد شد؛ توافقی که امنیت همسایگان عرب ایران را تضمین کند. 

خواسته‌های عربستان برای پایان جنگ

مقام‌های سعودی می‌گویند هر توافق نهایی باید شامل موارد زیر باشد: 

خنثی کردن برنامه هسته‌ای ایران

نابود کردن توانایی‌های موشک‌های بالستیک ایران

پایان دادن به حمایت تهران از گروه‌های نیابتی

و همچنین تضمین اینکه ایران نتواند در آینده تنگه هرمز را مانند دوران این درگیری عملاً مسدود کند. 

پیش از جنگ، حدود ۲۰٪ از نفت جهان از این آبراه عبور می‌کرد. 

موضع تندتر امارات

در همین حال، مقام‌های ارشد اماراتی لحن تندتری در قبال ایران اتخاذ کرده‌اند. 

نورا الکعبی، وزیر مشاور در وزارت خارجه امارات، در مقاله‌ای که روز دوشنبه در روزنامه انگلیسی‌زبان نشنال منتشر شد، نوشت: «ایرانی که موشک‌های بالستیک به سمت شلیک می‌کند، تجارت جهانی را به سلاح تبدیل می‌کند و از نیروهای نیابتی حمایت می‌کند، دیگر نمی‌تواند بخشی قابل‌قبول از چشم‌انداز منطقه باشد.» 

او افزود: «ما تضمینی می‌خواهیم که چنین چیزی هرگز دوباره رخ ندهد.»