پدر ترانه علیدوستی درگذشت؛ حمید علیدوستی که بود؟ بیماری او چه بود و کجا درگذشت؟

حمید علیدوستی، بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال ایران و از چهره‌های شناخته‌شده فوتبال کشور، شامگاه یکشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۵ در ۷۰ سالگی درگذشت. او که طی ماه‌های گذشته با بیماری سرطان پروستات و استخوان دست‌وپنجه نرم می‌کرد، در بیمارستان عرفان نیایش تهران بر اثر ایست قلبی جان خود را از دست داد.

درگذشت این پیشکسوت فوتبال، جامعه ورزش ایران را در سوگ فرو برد. علیدوستی علاوه بر سال‌ها حضور در فوتبال باشگاهی و ملی، سابقه مربیگری در تیم‌های مختلف و هدایت تیم‌های ملی پایه ایران را نیز در کارنامه داشت. او همچنین پدر ترانه علیدوستی، بازیگر شناخته‌شده سینمای ایران بود. 

بیوگرافی حمید علیدوستی؛ از ستاره‌های فوتبال ایران تا مربیگری

حمید علیدوستی در ۲۱ اسفند ۱۳۳۴ در تهران متولد شد. او فوتبال حرفه‌ای خود را از باشگاه تهران‌جوان آغاز کرد و خیلی زود توانست با نمایش توانایی‌هایش در خط حمله، جایگاه خود را در فوتبال باشگاهی ایران پیدا کند.

او بخش مهمی از دوران بازیگری خود را در باشگاه هما سپری کرد؛ تیمی که در آن سال‌ها یکی از باشگاه‌های مطرح فوتبال تهران بود. علیدوستی علاوه بر هما، سابقه بازی در تیم‌های دارایی، کشاورز و سایپا را نیز داشت.

دوران حضور در تیم ملی فوتبال ایران

یکی از مهم‌ترین بخش‌های کارنامه ورزشی حمید علیدوستی، حضور در تیم ملی فوتبال ایران بود. او از سال ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۵ عضو تیم ملی بود و در ۲۷ مسابقه ملی، ۱۵ گل به ثمر رساند.

علیدوستی در جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۰ کویت و ۱۹۸۴ سنگاپور برای ایران به میدان رفت و در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ نیز حضور داشت.

او به‌عنوان مهاجمی گلزن و تکنیکی شناخته می‌شد و در میان بازیکنان نسل خود جایگاه ویژه‌ای داشت.

حمید علیدوستی در فوتبال آلمان

یکی از اتفاقات متفاوت در زندگی حرفه‌ای علیدوستی، تجربه بازی در فوتبال اروپا بود. او در سال ۱۳۶۵ راهی آلمان شد و به تیم زالم‌رور (FSV Salmrohr) پیوست.

این تیم در آن دوره در سطح دوم فوتبال آلمان حضور داشت. علیدوستی در فصل ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۷ برای این باشگاه بازی کرد و در ۳۰ مسابقه، ۱۰ گل به ثمر رساند.

حضور او در فوتبال آلمان در دورانی اتفاق افتاد که انتقال بازیکنان ایرانی به باشگاه‌های اروپایی هنوز چندان رایج نبود. دوری از خانواده، مصدومیت‌ها و دشواری‌های زندگی در خارج از کشور از جمله مشکلاتی بود که ادامه این تجربه را برای او دشوار کرد. 

دوران مربیگری حمید علیدوستی

علیدوستی پس از پایان دوران بازیگری، فعالیت خود را در عرصه مربیگری ادامه داد. او هدایت تیم‌های مختلفی از جمله هما، پیکان، سایپا و تراکتور را بر عهده گرفت.

یکی از بخش‌های مهم کارنامه او، فعالیت در فوتبال پایه و تیم‌های ملی نوجوانان و جوانان ایران بود. علیدوستی در مقاطع مختلف سرمربی تیم ملی زیر ۱۷ سال و زیر ۲۰ سال ایران شد و در پرورش نسل جدیدی از فوتبالیست‌های کشور نقش داشت.

او در سال‌های پایانی فعالیت حرفه‌ای خود نیز در ساختار فنی باشگاه چادرملو اردکان فعالیت می‌کرد و از جمله مسئولیت‌هایش، مدیریت فنی این مجموعه بود. 

حمید علیدوستی؛ فوتبالیستی علاقه‌مند به ادبیات و سینما

شخصیت حمید علیدوستی تنها به فوتبال محدود نمی‌شد. او در میان هم‌نسلان خود به علاقه‌مندی به کتاب، ادبیات، موسیقی و سینما شهرت داشت.

همین وجه متفاوت از زندگی او، دستمایه ساخت مستندی با عنوان «سمفونی حمید» به کارگردانی جعفر صادقی شد. این مستند به زندگی شخصی و حرفه‌ای علیدوستی می‌پردازد و روایت‌هایی از دنیای فوتبال، علایق فرهنگی و مسیر زندگی او را در کنار هم قرار می‌دهد.

این اثر در جشنواره بین‌المللی فیلم میلان نیز عنوان بهترین مستند را به دست آورد. 

همسر و فرزندان حمید علیدوستی؛ او پدر ترانه علیدوستی بود

حمید علیدوستی علاوه بر سابقه ورزشی، به دلیل نسبت خانوادگی‌اش با ترانه علیدوستی نیز برای بسیاری از ایرانیان شناخته شده بود.

او پدر ترانه علیدوستی، بازیگر مطرح سینمای ایران، بود. همسر او نادره حکیم‌الهی، هنرمند نقاش و مجسمه‌ساز است.

زندگی خانوادگی علیدوستی نیز با اتفاقی تلخ همراه شد. پسر او، پویان، در سال ۱۳۸۴ و در جریان حوادث چهارشنبه‌سوری بر اثر انفجار مواد محترقه در ۱۶ سالگی جان خود را از دست داد.

علت درگذشت حمید علیدوستی چه بود؟

حمید علیدوستی در ماه‌های پایانی زندگی با بیماری سرطان پروستات و درگیری استخوانی ناشی از بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کرد. او خرداد ۱۴۰۵ از ابتلای خود به این بیماری خبر داده بود و در هفته‌های پایانی زندگی نیز تحت مراقبت و درمان پزشکی قرار داشت.

بر اساس گزارش خبرگزاری تسنیم، او شامگاه یکشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۵ در بیمارستان عرفان نیایش تهران بر اثر ایست قلبی درگذشت.

در واقع، ایست قلبی به‌عنوان علت فوری درگذشت او گزارش شده و بیماری سرطان از مشکلات جدی پزشکی او در ماه‌های پیش از فوت بود.