وادادن در نیمه دوم؛ الگوی مشترک بین گاریدو و قلعه‌نویی!

راستان | پرسپولیس در سه بازی مقابل پاختاکور و الغرافه و الریان در نیمه اول پیش می‌افتد و در نیمه دوم برتری خود را از دست می‌دهد. عجیب آنکه در هر سه بازی در دقایق مشابه هم گل دریافت میکند. انگار پرسپولیسی‌ها در ۱۵ دقیقه اول نیمه دوم مثل خوابزده‌ها وارد زمین می‌شوند. در مقابل پاختاکور دقیقه ۵۹ گل مساوی را خوردند. در بازی با الغرافه دقیقه ۵۶ و در بازی با الریان دقیقه ۵۷! این که در بین دو نیمه چرا پرسپولیسی‌ها این طوری از انگیزه و نیرو خالی می‌شوند جای بحث دارد، اما احتمال دارد پای ضعف کوچینگ و آماده نبودن به لحاظ بدنی در میان باشد. این را هم بگوییم که در هیچ کدام از این سه بازی پرسپولیس به رغم بازی برتر در نیمه اول در نهایت شایسته پیروزی نبود. کما این که در بازی دیشب مقابل الریان در مقابل ده شوت پرسپولیس به سمت دروازه، حریف ۱۷ شوت زده بود. در بازی پاختاکور و الغرافه نیز این الگو پابرجا بود.

عجیب آنکه تیم ملی هم در دوبازی مقابل کره شمالی و قرقیزستان از همین الگو ضربه خورد. برتری مطلق با بازی هجومی در نیمه اول و بعد دهمان بیست دقیقه ابتایی نیمه دوم گل خوردن. تیم قلعه نویی در بازی با کره شمالی در دقایق ۵۳ و ۵۷ گل خورد و در بازی با قرقیزستان در دقایق ۵۱ و ۶۳ نکند تیم هایمان پیر شده‌اند؟