ویدئو | پشت پرده تسلط حیرت انگیز ماهی فروش خوزستانی به زبان انگلیسی

او خودش را این‌طور معرفی می‌کند: «جلال جلالی هستم، متولد ۱۳۴۵ یا ۱۹۶۶میلادی در دشت آزادگان، سوسنگرد. در خدمت‌تان هستم». در پرونده امروز زندگی‌سلام به بهانه پربازدید شدن ویدئویی از انگلیسی صحبت کردن او با لهجه در شبکه‌های اجتماعی، صحبت کردیم.

او می‌گوید: «من سال 1365 در کنکور شرکت کردم، رتبه خوبی هم آوردم و می‌توانستم پزشکی قبول شوم اما آن زمان، جنگ بود. من همه صحبت‌های عراقی‌ها در بیسیم را ترجمه می‌کردم و به فرماندهان ایرانی تحویل می‌دادم. در پست «شنود» در جبهه خدمت کردم. مثلا یک عملیات را ساعت 2 شب شناسایی کردم و نقشه دشمن را نقش بر آب کردم. حتی گاهی با عراقی‌ها به عربی از پشت بیسیم صحبت می‌کردم، می‌رفتم روی فرکانس‌شان و با آن‌ها حرف می‌زدم.

الان یک کارگر ساده ماهی‌فروشی هستم

از او می‌پرسم که چطور این‌قدر خوب به زبان انگلیسی حرف می‌زند؟ آیا کلاس رفته یا نه؟ که می گوید: «من هم اکنون، یک کارگر ساده ماهی‌فروشی اهوازی هستم اما 35 سال در کشور کویت بودم و در آن‌جا هم کارم همین ماهی‌فروشی بود. خرید و فروش ماهی و صادرات ماهی از کشور کویت به اروپا و آمریکا را انجام می‌دادم. ماهی‌هایی که صادر می‌کردیم، هم از ایران به آن جا می‌آمد و هم صیدی بود که از آب‌های اقلیم کویت انجام می شد. من برای کارگری و کار رفتم کویت. پدرم برای کار در همین شغل ماهی‌گیری به کویت رفته بود و ما هم به آن‌جا رفتیم. زبان انگلیسی‌ام خیلی خوب است چون   در کویت با مشتری‌هایی از کشورهای مختلف برخورد داشتیم، از هندی و انگلیسی بگیرید تا پاکستانی و آمریکایی و ... . بنابراین من همان جا انگلیسی را به صورت تجربی یاد گرفتم. این‌طور نبود که کلاس بروم یا استاد خاصی داشته باشم».

بیان کلمات انگلیسی با لهجه، ترفند دارد

به او می‌گویم بیشتر از روان و سلیس صحبت کردن شما به زبان انگلیسی، لهجه‌تان است که توجه بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی را جلب کرده است و حتی بعضی به شوخی گفتند که کاش شما را به جای وزیر امورخارجه برای سفر به کشورهای دیگر بفرستند. خودش در این‌باره می‌گوید: « همه از من می‌پرسند که زبان‌انگلیسی را چطور یاد گرفتی؟ حتی بعضی پدر و مادرها می‌پرسند که بچه‌شان را در کدام آموزشگاه زبان بگذارند تا مثل من یاد بگیرد. ببینید، کلمه‌های زبان انگلیسی باید از نوک زبان بیرون بیاید. متاسفانه شیوه تدریس ما چه در دانشگاه باشد یا مدارس یا حتی در بعضی موسسات خصوصی دیگر، بسیار ضعیف است.  وقتی کلمه از نوک زبان تلفظ شود، ساده و روان و راحت خواهد بود اما متاسفانه ما در ایران، ماهیچه‌های گلو را به زحمت می‌اندازیم اما باز هم نمی‌توانیم درست و حسابی با یک خارجی، انگلیسی صحبت و لهجه‌شان را تقلید کنیم. شیوه تلفظ کلمات زبان انگلیسی به صورت لهجه‌دار فرق دارد. نوک زبان اگر به درستی در تلفظ کلمات انگلیسی استفاده شود، لهجه هم کاملا درست می‌شود و این ترفندی است که خیلی ساده می‌توان یاد گرفت».

درآمدم در کویت ۲۰ برابر ایران بود

از این ماهی‌فروش که مثل همه اهالی جنوب کشورمان بسیار خونگرم است، می‌پرسم که درآمدش در کویت بیشتر بود یا الان که در ایران است؟ و اصلا چرا به ایران برگشته که می‌گوید: «راستش از دور بودن از خانواده خسته شدم. بچه‌هایم گذرنامه ام را گرفتند و گفتند که دیگر نمی‌خواهد بروی و دور از خانواده و ما کار کنی. البته مثلا تابستان‌ها که مدارس تعطیل بود، بچه‌هایم را هم با خودم به کویت می‌بردم ولی حوصله‌شان سر می‌رفت و می‌گفتند که این جا نه دایی هست، نه عمویی، نه فامیلی و ... ببین ما را کجا آوردی و ما را برگردان ایران. این‌طوری بود که تصمیم گرفتم دیگر به کویت نروم و در همین اهواز خودمان مشغول به کار شوم. درباره میزان درآمدم هم باید بگویم که درآمد در آن جا 20 برابر این‌جا بود. الان دینار کویت، تقریبا 150 هزار تومان است. یک کیلو ماهی زبیدی جنوب یا همان حلوا سفید در کویت، الان 22 دینار است و به عبارتی می‌شود، بیش از 3 میلیون تومان. اما در ایران، من همین الان مشتری داشتم که یک کیلو زبیدی به او دادم، کیلویی یک میلیون و 100 هزار تومان. بنابراین در کویت هم مشتری ماهی بیشتر است و هم فروش، سود بیشتری دارد».

۳ سال در آمریکا پزشکی خواندم اما ...

«من یک مدت برای تحصیل در رشته پزشکی به آمریکا رفتم». این ماهی‌فروش اهوازی که داستان زندگی‌اش جالب به نظر می‌رسد، درباره تحصیل در آمریکا می‌گوید: «پدرم چند سال قبل از فوتش، به من گفت چون استعداد خوبی در درس خواندن داری، کویت نمان و برای تحصیل در رشته پزشکی به آمریکا برو. مجوزهای تحصیل در این رشته را با موفقیت کسب کردم و یک مدت در تگزاس بودم اما بعد از اشغال کویت توسط عراق در سال 1990 میلادی، پدرم فوت کرد و نتوانستم درسم را ادامه بدهم. راستش را بخواهید دیگر کسی نبود که من را از نظر مالی حمایت کند و خانواده‌ام هم به شدت نیاز داشتند که من برگردم و برای کمک مالی در کنارشان باشم. من نزدیک 5 سال در آن جا بودم و بعد از پذیرفته شدن در تافل و چند آزمون دیگر، تقریبا 3 سال درس‌های پزشکی را خواندم اما دوباره به سر همان شغلی برگشتم که برادرم، پدرم و ... در آن مشغول بودند و به عبارتی به من ارث رسیده بود».