همشهری: در ماجرای الناز سخائیان، کار، کارِ انگلیسی‌هاست!

راستان |‌ بسیاری از کاربران منتقد می‌گویند که ۹۰درصد از کلمات انگلیسی که الناز سخائیان در جملات فارسی‌اش می‌گنجاند، معادل فارسی دارد و نیازی به این همه افراط در استفاده از کلمات انگلیسی نیست

روزنامه همشهری در مطلبی مساله الناز سخائیان را مرتبط به دشمنی انگلیسی‌ها با زبان دانسته: ویدئوی صحبت‌های خانم مدیر ایرانی یک شرکت خارجی در ایران که در یک دقیقه بیش از ۱۷کلمه انگلیسی به‌کار می‌برد، بازتاب بسیار گسترده‌ای در فضای مجازی پیدا کرد و با آنکه چند روز از انتشار این ویدئو می‌گذرد، صف‌آرایی‌های طرفداران و مخالفان این ادبیات هنوز ادامه دارد.

از یک طرف بسیاری از کاربران منتقد می‌گویند که ۹۰درصد از کلمات انگلیسی که او در جملات فارسی‌اش می‌گنجاند، معادل فارسی دارد و نیازی به این همه افراط در استفاده از کلمات انگلیسی نیست؛ از سوی مقابل عده‌ای که در فضای شرکت‌های خصوصی و نوین فعالیت می‌کنند، از این ادبیات دفاع می‌کنند و می‌گویند که این نوع حرف‌زدن در کسب‌وکار آنها مرسوم و متداول است. به‌طور نمونه موسی حسن‌وند، یک کاربر شبکه ایکس نوشته است: «بین ایرانی‌های آمریکا، بزرگ‌تر از محسن میلانی نمی‌شناسم؛ تمام دوران درسی از دیپلم، آمریکا بوده، درس می‌دهد و از همه ما سر و کار بیشتری با زبان انگلیسی دارد ولی در مصاحبه فارسی، فقط فارسی صحبت می‌کند و کلمه انگلیسی به‌کار نمی‌برد.» میلانی نیز در پاسخ به او گفته است: «به ایران، به تاریخ پرافتخارش و زبان شیرین‌تر از قندش می‌بالم.»

استاد شفیعی کدکنی، استاد زبان و ادبیات فارسی سال ۱۴۰۰ در کلاس درسش درباره دشمنی انگلیسی‌ها با زبان فارسی گفته بود: «وقتی انگلیسی‌ها به زبان فارسی مسلط شدند، گفتند: گور بابای زبان فارسی! شما زبان فارسی برایتان خوب نیست. می‌دانستند که زبان فارسی شاهنامه دارد، مثنوی دارد، سعدی دارد، حافظ دارد، نظامی دارد. این نظر من نیست که بگویید من یک شوونیست فارس هستم. زبان فارسی در تمام کره زمین با رباعیات خیام، مثنوی جلال‌الدین، شاهنامه، سعدی، حافظ و... شناخته می‌شود، در همه دنیا. شکسپیر با آن نمی‌تواند کشتی بگیرد. پوشکین با آن نمی‌تواند کشتی بگیرد.»

او در ادامه به مواضع روسیه در آسیای میانه برای از بین‌بردن زبان فارسی اشاره کرد و گفت: «شما فکر می‌کنید که روس‌ها در آسیای میانه چه می‌کنند؟ آنها هر ادبیاتی را با آرزوی اینکه ادبیات فارسی و سعدی و حافظ در آن دیار نابود شود، تقویت می‌کنند. روسیه ادبیات محلی را تقویت می‌کند تا بعد به‌دلیل فقر همین جوامع محلی، بتواند ادبیات روس را در آنجا گسترش بدهد. به همین دلیل با هزینه بسیار، دپارتمان در مسکو برایشان تشکیل می‌دهند، مطالعات قوم قزاق را ایجاد می‌کنند و.»