شوهر ساغر عزیزی بازیگر «شهین» در سریال سوجان کیست؟/ پشت گریم‌ سنگین «فرح پهلوی» چهره واقعی ساغر عزیزی را ببینید

راستان | ساغر عزیزی بازیگر چندین فیلم و سریال سینما و تلویزیون به تازگی مهمان مجید واشقانی در برنامه «رک شو» بوده است. او در قسمتی از برنامه به تجربه تلخ و دردناک خشونت همسرش اشاره می کند. سخنان او درباره خشونت همسرش به قدری تکان‌دهنده بود که فضای رسانه‌ای ایران را تحت تاثیر قرار داد. 

او در بخشی از این گفتگو گفت: «من در دوره ای از نوجوانی خودم وقتی هنوز ازدواج نکرده بودم به علت آن که خانواده بر خلاف میل من می خواستند من را شوهر بدهند،از خانه پدریم به خانه مادر بزرگم و بعد خانه مدیر مدرسه ام پناه بردم. یک روز شوهرم وقتی به خانه آمد بلافاصله یک سیلی زد توی صورتم.من تا جیغ زدم او جوراب هایش را درآورد و کرد در دهان من و دست های من را از پشت بست و من مجبور شدم روی زمین بنشینم و او می خواست از من اعتراف بگیرد.من هم باردار بودم. در آن شرایط من به هر کاری که کرده بودم و نکرده بودم اعتراف کردم.»

در این گزارش به سراغ زندگی شخصی و هنری ساغر عزیزی رفته‌ایم. با راستان همراه باشید: 

پشت گریم‌های سنگین «فرح پهلوی و سوجان»؛ داستان ساغر عزیزی

خانه‌ای قدیمی در شیراز، حیاطی با حوضی آبی و شمعدانی‌هایی که هر بهار دوباره جان می‌گرفتند؛ این‌جا نقطه آغاز داستان ساغر عزیزی است. بازیگری که سال‌ها بعد، در قاب تلویزیون ایران، نقش یکی از بحث‌برانگیزترین چهره‌های تاریخ معاصر را ایفا کرد، اما پیش از آن، مسیری آرام، پیوسته و کم‌حاشیه را طی کرد.

ساغر عزیزی؛ کودکی در شیراز؛ آغاز یک نگاه هنری

ساغر عزیزی در نهم فروردین ۱۳۵۶ در شیراز متولد شد. کودکی‌اش در فضایی گذشت که زیبایی، سکوت و طبیعت در آن حضوری پررنگ داشت. بعد‌ها بار‌ها گفته شد که همان محیط، علاقه او را به هنر‌های بصری، نقاشی و شعر شکل داد؛ علاقه‌ای که هنوز هم بخشی جدانشدنی از زندگی شخصی اوست.

برخلاف بسیاری از بازیگران که خیلی زود راه صحنه را پیدا می‌کنند، عزیزی با تأمل پیش رفت؛ بیشتر مشاهده کرد تا دیده شود.

دانشگاه سوره؛ انتخابی آگاهانه برای فهم تصویر

مهاجرت به تهران، نقطه عطفی در زندگی او بود. ساغر عزیزی تحصیل در رشته کارگردانی سینما را در دانشگاه سوره انتخاب کرد؛ انتخابی که نشان می‌داد نگاه او به سینما صرفاً بازیگری نیست، بلکه درک روایت، میزانسن و ساختار تصویر برایش اهمیت دارد.

این شناخت پشت صحنه، بعد‌ها در بازی‌های کنترل‌شده و کم‌اغراق او به‌وضوح دیده شد.

تئاتر؛ جایی که ساغر عزیزی ساخته می‌شود

فعالیت حرفه‌ای ساغر عزیزی از تئاتر آغاز شد. سال ۱۳۷۹، صحنه برای او نه‌تنها محل اجرا، بلکه مدرسه‌ای جدی بود. مواجهه مستقیم با تماشاگر، نظم تمرین‌ها و سخت‌گیری کارگردانان تئاتری، از او بازیگری ساخت که به جزئیات وفادار است.

همین تجربه‌ها، گذار او به سینما را هموار کرد.

ورود به سینما؛ گام‌های آرام، اما مطمئن

سال ۱۳۸۰، ساغر عزیزی با فیلم «رنگ شب» به کارگردانی محمدعلی سجادی وارد سینما شد. حضوری کوتاه، اما قابل‌توجه که آغاز همکاری‌های بعدی او شد. پس از آن، در فیلم‌هایی، چون «عطش» و «تانازی» بازی کرد و هم‌زمان به تلویزیون راه یافت.

در سریال «معصومیت از دست رفته»، مخاطبان تلویزیونی برای نخستین‌بار با چهره‌ای آشنا شدند که نه به‌دنبال دیده‌شدن سریع، بلکه به‌دنبال تثبیت تدریجی جایگاهش بود.

«معمای شاه»؛ بازی در دل تاریخ

نقطه عطف کارنامه ساغر عزیزی بدون تردید، ایفای نقش فرح پهلوی در سریال تاریخی «معمای شاه» است. نقشی سنگین، پرحاشیه و دشوار که نیازمند عبور از قضاوت‌های سیاسی و تاریخی بود.

گریم‌های طولانی، لباس‌های سنگین و بازسازی دقیق یک شخصیت واقعی، فشار روانی و جسمی بالایی داشت. اما عزیزی تلاش کرد به‌جای تقلید ظاهری، به لایه‌های درونی شخصیت نزدیک شود؛ زنی در مرکز قدرت، زیر نگاه تاریخ.

برای بسیاری از مخاطبان، این نقش نام او را به‌طور جدی در حافظه تصویری تلویزیون ثبت کرد.

پس از تاریخ؛ بازگشت به نقش‌های اجتماعی

پس از «معمای شاه»، ساغر عزیزی مسیر متنوع‌تری را دنبال کرد. او در سریال‌هایی مانند «سوجان» و دیگر آثار تلویزیونی، به سراغ نقش‌هایی رفت که ریشه در زندگی روزمره، روابط انسانی و مسائل اجتماعی داشتند.

ویژگی مشترک این نقش‌ها، سکوت، نگاه و بازی‌های درونی است؛ عناصری که امضای بازیگری او محسوب می‌شوند.

زندگی خارج از قاب دوربین

کسی از زندگی شخصی او و دردهایش چیزی نمی‌دانست تا اینکه او خودش در گفتگو با مجید واشقانی دردهای از زندگی شخصی‌اش گفت که جامعه را تکان داد. ساغر عزیزی در زندگی شخصی نیز همان مسیر آرام را حفظ کرده است. او متأهل است و مادر، و در کنار بازیگری به شعر، نقاشی و گل‌کاری علاقه دارد. کمتر اهل حاشیه است و ترجیح می‌دهد حضورش در رسانه‌ها، با کارهایش تعریف شود نه با جنجال.

برای او، بازیگری فقط شغل نیست؛ بخشی از زیست هنری است.

ساغر عزیزی از آن دسته بازیگرانی است که با فریاد دیده نمی‌شوند. مسیرش نه با نقش‌های پشت‌سرهم، بلکه با انتخاب‌های حساب‌شده ساخته شده است. از تئاتر تا سینما، از نقش‌های اجتماعی تا شخصیت‌های تاریخی، او نشان داده که می‌توان آرام بود و ماندگار شد.

در قاب تصویر، بازی او بیش از آن‌که فریاد بزند، روایت می‌کند؛ و شاید همین، راز ماندگاری‌اش باشد.