درخشش حسن پورشیرازی در فیلم «پیر پسر»

راستان | حسن پورشیرازی در فیلم پیرپسر کاری کرده کارستان، فیلم اکتای براهنی که شب گذشته در سانس ویژه جشنواره در برج میلاد اکران شد و با تشویق‌های قابل توجه هم همراه شد، اما خب سه سال شده که در توقیف است، فیلم ۲۰۰دقیقه‌ای که یک حسن پورشیرازی‌اش به جرات از بهترین‌های سینمای پس از انقلاب است. پورشیرازی در فیلم نقش پدری عیاش و خوشگذران و منفعت‌طلب را ایفا می‌کند که در دقایق پایانی مثل یک هیولا علیه هر چه که هست و نیست طغیان می‌کند، طغیانی از سر خماری و نه از سر آگاهی این قبیل مفاهیم. او در خانه‌ای کلنگی به همراه دو پسرش زندگی می‌کند، هر کدام از پسران ثمره یکی از هزاران رابطه پورشیرازی در ایام جوانی هستند که حتی درباره هویت یکی از آنها کلی مناقشه صورت می‌گیرد. پورشیرازی در فیلم شمایل کامل یک مرد هوس‌باز را دارد، او به شدت به دنبال رابطه با رعنا است، حتی در راه رسیدن به رعنا از پسرش هم می‌گذرد. وجب به وجب بازی او چه آن هنگام که به تلویزیون خیره شده، چه آن سکانس‌هایی که با محمدرضا داودنژاد پای منقل نشسته است، چه آن هنگام که با آهنگی از نامجو می‌رقصد کم‌نظیر است. درباره خودی پیرپسر می‌شود حرف زد، به هر حال اکتای براهنی نگاه چپ دارد و درباره‌اش می‌شود حرف‌ها زد، اما فیلم خوب از آب درآمده و پورشیرزای‌اش عالی‌ست. می‌شود گفت که پورشیرزای بالاخره به نوک قله بازیگری‌اش رسیده و خب این چه اتفاق مبارکی‌ست، کاش آنها که باید کوتاه بیایند تا این فیلم و حسن پورشیرازی را همه ببینند، حیف است چند وقت دیگر سر از کانال تلگرامی دربیاورد و فیلم تلف شود.

رضا صائمی، منتقد سینما طی یادداشتی درباره این فیلم در اینستاگرام نوشت: قدرت بازیگری "حسن پورشیرازی" در "پیر پسر" چنان به رخ کشیده می‌شود که تمام قد باید ایستاد و برایش دست زد. بی شک اگر در حق فیلم جفا نمی‌شد، سیمرغ بر شانه‌هایش می‌نشست. گرچه او بی نیاز از ناز سیمرغ‌هاست. تماشای فیلم کافیست تا درخشش بازیگری او در حافظه سینمایی هر مخاطبی ثبت و ماندگار شود. وقتی شمایل قَدّر قدرت او را در کسوت نقش می‌دیدم به یاد عزت‌الله انتظامی افتادم که برای بازی‌اش در "مهمان مامان" بر شانه‌هایش بوسه زد (یا گفته بود بوسه می‌زنم) و حالا جایش خالیست تا به همراه او برای این نقش‌آفرینی درخشان و چشمگیر بر دست‌هایش بوسه بزنیم..... لحظه‌های جنون‌وارش که به هیولایی هولناک بدل می‌شود، قلدری‌های دیوانه‌وار محمد علی کشاورز در نقش شعبان‌استخونی "هزاردستان" را به یاد می‌آورد که هیمنه‌اش آدم را مرعوب می‌کرد. پورشیرازی در پیرپسر چنان میخکوبت می‌کند که گاهی نفست بند می‌آید.. آقای پورشیرازی عزیز دست مریزاد، ایستاده برایتان دست می‌زنم.

صفحه اینستاگرامی سینما ۱۲۰ نیز در همین رابطه نوشت: اکران ویژه پیرپسر چیزی شبیه یک معجزه بود؛ بخش عمده‌ای از این لذت ناب سینمایی را مدیون بازیگری بودیم که بعد از سال‌ها بار دیگر یادمان آورد که باید به افتخارش ایستاده دست بزنیم. حسن پورشیرازی، اجرایی حیرت‌انگیز در نقش غلام در این فیلم دارد و به بهانه اولین رونمایی آن، در سانس پایانی، خودش هم به برج میلاد آمد تا مخاطبان هیجان‌زده، بعد از پایان فیلم دورش حلقه بزنند و تحسینش کنند. هیچ‌کس هم نمی‌تواند در این گزاره تردید کند که اگر یک نفر لایق سیمرغ بازیگری فجر امسال باشد، کسی جز حسن پورشیرازی نیست. اعتباری که با تصمیم‌گیری عجیب برگزارکنندگان حذف این فیلم از بخش اصلی، سیمرغ بازیگری از آن محروم شد!

حسین لامعی، منتقد سینما نیز نوشت: «بازی حسن پورشیرازی در پیرپسر از بُهت‌آورترین و برترین بازی‌های تاریخ مردان سینمای ایران است و رُک‌تر بگویم نقش آفرینی او در «پیرپسر» از برترین‌های تاریخ سینمای دنیاست. در کنار لینو ونتورا، پاچینو، دی‌لوئیس، دنیرو، آنتونی پرکینز و…»

علی بحرینی: «حسن پورشیرازی با پیرپسر دیوانه‌مان می‌کند. عجب بازیگری، عجب بازیگری، عجب بازیگری. بازی او در «پیرپسر» می‌تواند تحسین بزرگترین کارگردانان و بازیگران جهان را به همراه داشته باشد.»

و نظر رعنا آزادی‌ور در انتها: «بازی حسن پورشیرازی در پیرپسر، هرلحظه خلق است و شگفتی و نبوغ.»

بنظر می‌رسد اگر این فیلم در بخش مسابقه جشنواره فیلم فجر حضور داشت، «حسن پورشیرازی» بی‌شک لایق‌ترین چهره برای دریافت سیمرغ بهترین بازیگر مرد بود.