یک سال پیش فواد شمس نوشت: کاک مسعود و قارداش پزشکیان ازت راضیم

از جوانی ما که گذشت البته زیاد هم پشیمان و ناراحت نیستم. تجربه شد و شاید همه ما باید این تجربه جمعی را می‌کردیم. اما خوشحالم که هیچ جوان دیگری آن روز‌ها و شب‌های تلخی که من برای محرومیت از تحصیل را تجربه کردم، دیگر تجربه نکند یا هیچ جوانی استرس از دست دادن شغل مناسب خود را به خاطر گزینش نداشته باشد.

فواد شمس، روزنامه‌نگار، در یادداشتی تلگرامی با عنوان «کاک مسعود و قارداش پزشکیان ازت راضیم» نوشت: اگر پزشکیان حق تحصیل و کار را برای همه شهروندان ایرانی تامین کند از رایم بهش نه تنها راضیم که جانانه ازش دفاع می‌کنم.

به بهانه دستور پزشکیان برای بازگشت دانشجویان اخراجی و تعلیقی. بگذارید تجربه خودم را بگم. یک بار اخراج از دانشگاه سراسری. یک بار ستاره‌دار شدن.

یک بار هم با رتبه که حقم بود روزانه دانشگاه تهران بروم بهم گفتن می‌توانی شبانه بازگردی دانشگاه. ظلم بهم شد. خوشحالم به بچه‌های جوان این ظلم نشود و جبران شود!

در ضمن از الان شروع می‌کنم به خواندن برای دکترا و امیدوارم اجازه تحصیل در رشته مورد علاقه‌ام در مقطع دکترا را بهم بدهند. حق هر شهروند ایرانی است که بتواند درس بخواند. تازه منم که زیاد دیگه کاری به کار چیزی ندارم نهایتا نان و ماستم را می‌خورم و گاهی تحلیل ژئوپلتیکی روسیه می‌نویسم.

امیدوارم اجازه بدهند که دکترا بخوانم. قول هم می‌دهم بچه درس‌خوانی باشم.

در ضمن اندکی هم تجربه تلخ در زمینه محرومیت از کار مناسب حقم داشتم که بازش نمی‌کنم.

امیدورام در کنار لغو احکام اخراج و تعلیق دانشجویان و اساتید، روش نادرست گزینش ادارات نیز اصلاح شود. به جای گزینش عقیدتی که کارآمد نیست آزمون تخصصی گرفته شود و افراد بر اساس تخصصی و تجربه استخدام شوند. باقی افراد هم شغل ساده و حداقلی داشته باشند.

در آستانه چهل سالگی که فراز و نشیب فراوانی کشیدم. برای حداقل حقوق خودم یعنی درس خواندن و یک شغل مناسب داشتن خیلی تلاش کردم و البته کوتاه هم نیامدم و البته تندروی هم نکردم و تلاش کردم در چارچوب قانون و حتی در چارچوب برخی عرف‌ها و مصلحت‌اندیشی هم رفتار کنم تا بتوانم حق تحصیلم را بگیرم یا شغل حداقلی‌ام را حفظ کنم. بالاخره باید در ایران همیشه با دقت و آرامش و گام به گام عمل کرد تا حق را گرفت.

اما الان عمیقا خوشحالم که رئیس جمهوری پزشکیان به صراحت از حق قانونی تمامی شهروندان دفاع کرده و دانشجویان قطعا به دانشگاه بر می‌گردند و کسانی که شایستگی کار کردن دارند دیگر در گیر و دار گزینش‌های کم اهمیت گرفتار نمی‌شوند و فرصت خدمت به کشور دارند.

از جوانی ما که گذشت البته زیاد هم پشیمان و ناراحت نیستم. تجربه شد و شاید همه ما باید این تجربه جمعی را می‌کردیم. اما خوشحالم که هیچ جوان دیگری آن روز‌ها و شب‌های تلخی که من برای محرومیت از تحصیل را تجربه کردم، دیگر تجربه نکند یا هیچ جوانی استرس از دست دادن شغل مناسب خود را به خاطر گزینش نداشته باشد.

خلاصه بگویم.

از رایم به پزشکیان راضیم. دمت گرم. داش مسعود با معرفت!