خودزنی در باشگاه استقلال؛ ماجرا چیست؟

در استقلال چه خبر است؟ چرا ماجرای رامین رضاییان و عارف آقاسی مدیریت نمی‌شود تا این دو بازیکن در نیم‌فصل دوم نیز بتوانند برای استقلال بازی کنند و این تیم لااقل روی نیمکت کم و کاستی نداشته باشد؟ چرا صحبت از جدایی دو مهره کلیدی است؟ به چه دلیل مدیران باشگاه استقلال راضی شده‌اند تا این دو بازیکن از استقلال جدا شوند درحالی که دیدیه اندونگ نیز به دلیل سهل‌انگاری مدیریتی قادر به همراهی استقلال در نیم‌فصل دوم نیست؟!

شمار بازیکنانی که به این ترتیب از حضور در ترکیب استقلال در نیم‌فصل دوم محروم می‌شوند را در ذهن تجسم کنید. 3 خروجی در مقابل صفر ورودی! این چه وضعیتی است؟ آیا ماجرای اختلاف ساپینتو با رضاییان و آقاسی این اندازه حاد است که باشگاه نمی‌تواند این بازیکنان را مدیریت کرده و آنها را راضی به ماندن کند؟ از کجا معلوم خود ساپینتو فصل آینده در استقلال باشد؟!

شاید رضاییان و آقاسی خود نیز برای بالا بردن شانس حضورشان در جام جهانی تمایل به جدایی داشته باشند اما اینجا مدیران باشگاه استقلال باید پا وسط گذاشته و بازیکنان را به عقب برانند تا پای قول و قراری که با باشگاه گذاشته‌اند، بمانند. صرف اینکه یک بازیکن از نیمکت‌نشینی خود ناراضی است، نمی‌شود با جدایی او موافقت کرد؛ حال اگر پنجره نقل و انتقالات استقلال باز بود، می‌شد به نوعی موضوع را مدیریت کرد و به جای رفته‌ها بازیکن جدید به خدمت گرفت اما استقلال قابلیت جذب بازیکن را ندارد و هیچ بعید نیست فصل آینده را نیز بدون پنجره باز نقل وانتقالاتی آغاز کند و نتواند بازیکن جدیدی را به خدمت بگیرد که در این شرایط حفظ همه سرمایه‌ها از اهمیت بسیاری برخوردار خواهد شد.

جدایی رضاییان و آقاسی شاید برای این بازیکنان فرصت بازگشت به تیم ملی را فراهم کند که البته این موضوع هم قطعی نیست اما استقلال را عملاً وارد یک چالش بزرگ کرده و این تیم را به لحاظ فنی تضعیف خواهد کرد. 

تصمیم به موافقت با نظر ساپینتو برای جدا شدن این دو بازیکن شاید در ظاهر آرامش را در اردوی استقلال فراهم کرده و سرمربی را تا حدی راضی کند اما این موضوع در درازمدت برای آبی‌ها عمیقاً گران تمام خواهد شد و مشکلات بزرگی را پیش روی این تیم قرار خواهد داد. بنابراین لازم است که مدیران باشگاه استقلال این موضوع را به طور کاملاً مدبرانه مدیریت کرده و مانع از جدایی بازیکنانی شوند که باشگاه ابتدای فصل برای جذب آنها متحمل هزینه‌های بسیاری شده است.

رضاییان و آقاسی سرمایه‌های استقلال محسوب می‌شوند و هیچ تضمینی وجود ندارد بازیکنانی که اکنون به جای این بازیکنان در ترکیب اصلی به میدان می‌روند، در نیم‌فصل دوم بتوانند بدون مصدومیت و یا محرومیت در ترکیب استقلال قرار بگیرند و در بدبینانه‌ترین حالت ممکن این بازیکنان می‌توانند در نبود بازیکنان اصلی در ترکیب قرار بگیرند، هرچند که ایجاد یک فضای رقابتی سالم شانس بازی کردن این بازیکنان در شرایط سلامت بازیکنان را نیز از بین نخواهد بود و هرگز نمی‌توان با قاطعیت گفت بازیکنی که اکنون شانس بازی ندارد، به همین منوال ادامه خواهد داد و دور از ترکیب خواهد بود.

بدون تعارف تصمیم به کنار گذاشتن رضاییان و آقاسی یک تصمیم و دکترین کاملاً اشتباه است. حال اگر ساپینتو بابت این موضوع پا فشاری کرده یا اینکه رضاییان و آقاسی خود نیز خواستار جدایی هستند، این موضوعات نمی‌تواند دلیلی محکمه‌پسند نزد مدیران باشگاه استقلال باشد. مدیران باید نگاهی فراتر از این مسائل کوچک به اهداف و برنامه‌های بلندمدت این باشگاه داشته باشند و اقتضای تیم را در نظر گرفته و فارغ از مسائل احساسی درباره آینده تیم خود تصمیم‌گیری کنند. 

استقلال قطعاً به این دو بازیکن نیاز پیدا خواهد کرد و رفتن آنها در شرایطی که ماجرای اندونگ نیز به وجود آمده و این بازیکن قطعاً نمی‌تواند استقلال را در نیم‌فصل دوم همراهی کند، یک خودزنی بزرگ است و نباید چنین تصمیمی گرفته شود. مدیران استقلال اگر فوت و فن مدیریت در این باشگاه را بدانند، باید این موضوع را به هر طریق ممکن حل کنند تا هم بازیکنان از جدایی منصرف شده و هم ساپینتو از مواضع خود کوتاه بیاید.

تردیدی نباید داشت اگر رضاییان و آقاسی از استقلال بروند هیچ سودی عاید استقلال نخواهد شد و این موضوع بیش از همه دیگر مدعیان را قوی‌تر خواهد کرد چرا که استقلالی که این بازیکنان را در اختیار نداشته باشد، قطعاً نیمکتی ضعیف‌تر در نیم‌فصل دوم خواهد داشت و این موضوع به سود سایر تیم‌های مدعی خواهد بود. کما اینکه باید مصدومیت‌های احتمالی در نیم‌فصل دوم را نیز در نظر گرفت که ممکن است نیاز به این بازیکنان را بیش از پیش ضرورت ببخشد.

منبع: ایران ورزشی