نیما رضایی یا «نیما تکیدو» که هزاران نفر برای دیدنش به ایران‌مال رفتند، کیست؟ از یوتیوب تا شهرت میلیونی

جمعه دوم مرداد، ایران‌مال شاهد صحنه‌ای بود که شاید برای بسیاری از نسل‌های قدیمی‌تر عجیب و حتی غیرقابل درک به نظر برسد؛ هزاران نوجوان و جوان در قالب ایونت «رانی ورد کاپ» برای دیدن فردی آمده بودند که نامش برای بخش بزرگی از آنها نماد سرگرمی، رفاقت و بخشی از زندگی روزمره‌شان است. فردی که نه بازیگر سینماست، نه چهره تلویزیونی و نه محصول رسانه‌های رسمی؛ بلکه یک یوتیوبر است: نیما تکیدو.

به گزارش زی‌سان، ازدحام جمعیت در ایران‌مال، آسیب‌دیدگی او و لغو بخشی از برنامه دیدار با هواداران، تنها یک اتفاق ساده در یک مرکز خرید نبود؛ این رویداد نشانه‌ای از تغییر بزرگ‌تری در فرهنگ شهرت و شکل‌گیری نسل جدیدی از چهره‌های محبوب در ایران بود.

نیما تکیدو کیست؟

از یک کانال ساده تا یکی از چهره‌های محبوب یوتیوب فارسی

نیما رضایی، معروف به «نیما تکیدو»، یکی از شناخته‌شده‌ترین تولیدکنندگان محتوای سرگرمی در یوتیوب فارسی است. او متولد سال ۱۳۸۱ است و به نسل دهه‌هشتادی‌ها تعلق دارد؛ نسلی که بخش مهمی از مصرف رسانه‌ای خود را نه از تلویزیون و رسانه‌های سنتی، بلکه از پلتفرم‌هایی مانند یوتیوب، اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی دریافت می‌کند.

کانال یوتیوب او با نام nimatekido در ۱۳ آوریل ۲۰۲۲ (۲۴ فروردین ۱۴۰۱) آغاز به کار کرد. فعالیت اولیه او مانند بسیاری از تولیدکنندگان محتوا با ویدئو‌های ساده و سرگرم‌کننده شروع شد؛ اما به مرور، سبک خاص او در تولید محتوا باعث شد جایگاه ویژه‌ای میان مخاطبان جوان پیدا کند.

نیما تمرکز خود را روی طنز، چالش، واکنش به اتفاقات مختلف و موقعیت‌های روزمره گذاشت؛ موضوعاتی که برای مخاطب نوجوان و جوان قابل لمس بودند. او تلاش کرد فضایی شبیه یک جمع دوستانه ایجاد کند؛ جایی که مخاطب احساس کند در حال تماشای یک برنامه رسمی نیست، بلکه با یک دوست صمیمی همراه شده است.

راز محبوبیت نیما؛ طنزی که از زندگی روزمره می‌آید

یکی از مهم‌ترین دلایل موفقیت نیما تکیدو، توانایی او در تبدیل اتفاقات معمولی به محتوای سرگرم‌کننده است.

ویدئو‌هایی درباره مشکلات مدرسه، دغدغه‌های دانشجویی، امتحان‌ها، موقعیت‌های خنده‌دار روزمره و چالش‌های عجیب، بخش مهمی از محتوای او را تشکیل می‌دهند. این موضوعات شاید در نگاه اول ساده به نظر برسند، اما دقیقاً به همین دلیل با مخاطب ارتباط برقرار می‌کنند.

او همچنین با ساختن یک شخصیت رسانه‌ای مشخص، توانسته هویت ویژه‌ای برای خود ایجاد کند. تکیه‌کلام‌هایی مانند «سم خالص» یا «آبرو واسه هیچ‌کس نمونده!» میان مخاطبانش شناخته شده‌اند و بخشی از زبان مشترک طرفداران او شده‌اند.

همکاری با دیگر چهره‌های یوتیوب فارسی مانند فرشاد سایلنت، پوریا پوتک و نیواد نیز به گسترش دامنه مخاطبان او کمک کرده است. مجموعه‌هایی مانند «کام‌تالام» نیز بخشی از همین فضای همکاری و تولید محتوای گروهی هستند.

یک کانال با صد‌ها میلیون بازدید

رشد نیما تکیدو در مدت کوتاهی قابل توجه بوده است. بر اساس آمار‌های منتشرشده، کانال او نزدیک ۹۶۰ هزار هزار مشترک داشته و تعداد بازدید‌های ویدئوهایش از مرز ۶۴۴ میلیون عبور کرده است.

این اعداد نشان می‌دهند که یوتیوب فارسی دیگر یک فضای حاشیه‌ای نیست. در سال‌های اخیر، مجموعه‌ای از تولیدکنندگان محتوا توانسته‌اند بدون حضور در رسانه‌های رسمی، جامعه مخاطبان بزرگی ایجاد کنند و حتی به چهره‌هایی تأثیرگذار در میان نسل جوان تبدیل شوند.

نیما تکیدو بلاگر فارسی

درباره درآمد این یوتیوبر‌ها نیز اعداد مختلفی مطرح می‌شود، اما محاسبه دقیق آن دشوار است. درآمد یوتیوب به عواملی مانند تعداد بازدید، نوع تبلیغات، کشور مخاطبان و نرخ تعامل بستگی دارد. به همین دلیل، تخمین‌های منتشرشده درباره درآمد کانال‌های فارسی معمولاً باید با احتیاط بررسی شوند.

اما بر اساس ارزیابی‌هایی که انجام شده درآمد نیما تکیدو بین ۲۵۰۰ تا ۴۰ هزار دلار است یعنی رقمی بین ۱ تا ۷ میلیارد تومان در ماه درآمد ناخالص. این رقم برای یک جوان ۲۴ ساله تا حدودی عجیب است.
ایران‌مال؛ جایی که یک یوتیوبر با واقعیت محبوبیت روبه‌رو شد

دیدار نیما تکیدو با هوادارانش در ایران‌مال قرار بود یک برنامه معمولی باشد، اما استقبال گسترده آن را به یکی از اتفاقات قابل توجه فضای مجازی ایران تبدیل کرد.

ابتدا قرار بود این دیدار در ۲۸ تیر برگزار شود، اما به دلیل پیش‌بینی استقبال بالا، برنامه به دوم مرداد منتقل شد و بلیت‌های رایگان آن از طریق سایت تیوال عرضه شد. نکته جالب اینکه حدود پنج هزار بلیت در کمتر از ۱۰ دقیقه رزرو شد.

نیما تکیدو بلاگر فارسی

اما میزان حضور مردم فراتر از پیش‌بینی‌ها بود. بسیاری از هواداران از شهر‌های مختلف مانند اردبیل، اصفهان، مشهد و کردستان خود را به ایران‌مال رسانده بودند. فشار جمعیت باعث شد برنامه از کنترل خارج شود و نیما تکیدو نیز در جریان این ازدحام از ناحیه پا آسیب ببیند و مجبور به ترک محل شود. در شبکه‌های اجتماعی اتفاقاتی از قبیل سرقت موبایل نیماتکیدو و موارد دیگری مطرح شد که البته توسط خودش در ویدئو تایید نشده و وی فقط به شکستگی پای خودش اشاره کرد.

با این حال، یکی از نکات مورد توجه درباره این اتفاق، رفتار خود نیما بود. او با وجود شرایط سخت، فشار جمعیت و آسیب‌دیدگی، آرامش خود را حفظ کرد و با احترام با هواداران صحبت کرد؛ رفتاری که برای بسیاری از مخاطبانش نشانه‌ای از همان ارتباط نزدیک و صمیمانه‌ای بود که دلیل محبوبیت او شده است.

شکاف فرهنگی؛ وقتی ستاره‌های نسل جدید را نسل‌های قبل نمی‌شناسند

مهم‌ترین بخش ماجرای ایران‌مال شاید نه ازدحام جمعیت، بلکه شکافی بود که پشت این اتفاق دیده شد.

بیشتر حاضران در این مراسم نوجوانانی بین ۱۲ تا ۱۷ سال بودند؛ یعنی اعضای نسل Z و آغاز نسل آلفا. برای آنها نیما تکیدو همان جایگاهی را دارد که در گذشته ستاره‌های سینما و تلویزیون مانند هدیه تهرانی یا محمدرضا گلزار برای نسل‌های قبل داشتند.

اما تفاوت بزرگ اینجاست که بسیاری از والدین این نوجوانان حتی نام نیما تکیدو را نشنیده‌اند.

این اتفاق نشان می‌دهد مفهوم «شهرت» در ایران تغییر کرده است. زمانی شهرت از مسیر تلویزیون، سینما و رسانه‌های رسمی عبور می‌کرد؛ اما امروز یک فرد می‌تواند با یک دوربین، اینترنت و شناخت درست از مخاطب، به چهره‌ای محبوب برای میلیون‌ها نفر تبدیل شود.

یوتیوبر‌ها و تولیدکنندگان محتوا برای نسل جدید جذاب‌اند، زیرا از همان زبان، دغدغه‌ها و فضای زندگی آنها می‌آیند. رابطه آنها با مخاطب مستقیم‌تر است و احساس فاصله میان ستاره و طرفدار کمتر دیده می‌شود.

ماجرای نیما تکیدو در ایران‌مال، در نهایت فقط داستان یک یوتیوبر و هوادارانش نیست؛ بلکه نشانه‌ای از تولد یک فرهنگ رسانه‌ای جدید است؛ فرهنگی که در آن ستاره‌های آینده شاید نه از استودیو‌های تلویزیونی، بلکه از اتاق‌های کوچک، دوربین‌های شخصی و پلتفرم‌های اینترنتی ظهور کنند.

واکنش رسانه دولت به جنجال نیما تکیدو؛ نیما در ایران مال؛ ما این خبر را خوردیم!

همزمان که افکار عمومی هر روز اخبار جنگ، مذاکره، تورم، بحران آب و برق و مشکلات اقتصادی را دنبال می‌کند، زیر پوست کلانشهر تهران خبر‌های دیگری هم هست؛ خبر‌هایی که محور آن نوجوانانی هستند که فارغ از این هیاهوها، در دنیای دیگری زندگی می‌کنند.

شاید یکی از مهم‌ترین اتفاقاتی که بی‌سروصدا در حال وقوع است، بی‌خبری ما از نسل جدید باشد؛ نسلی که ساعت‌های طولانی از زندگی خود را در فضای مجازی سپری می‌کند و با یوتیوبر‌ها و اینفلوئنسر‌ها بزرگ می‌شود و گاه بیش از خانواده، مدرسه و کتاب، از محتوای منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی تأثیر می‌پذیرد؛ مثل اتفاق اخیر در ایران مال و حضور یک بلاگر به نام نیما رضایی، مشهور به تکیدو؛ خبری که ایرنای تهران هم مثل خیلی دیگر از رسانه‌ها به آن نپرداخت و اصطلاحا «خبر را خورد»!

خبر این بود: ازدحام هزاران نوجوان برای دیدار با یک یوتیوبر در مجموعه بلک‌باکس ایران‌مال

در پی فراخوان یک یوتیوبر مشهور به «نیما تکیدو» برای دیدار با علاقمندانش، ۵هزار بلیت رایگان به سرعت رزرو می‌شود تا نوجوانان ظهر جمعه در ایران مال با این نوجوان دیدار کنند؛ اما جمعیت آنقدر زیاد می‌شود که مراسم به هم می‌خورد، پای او در ازدحام جمعیت آسیب می‌‎بیند و نیما ناگزیر به ترک محل می‌شود تا بسیاری از نوجوانان که از شهر‌های مختلف برای دیدن یوتوبر محبوبشان آمده بودند، بدون دیدن او برگردند.

انواع ویدئو‌های ازدحام و ابراز احساسات نوجوانان دختر و پسر برای نیما منتشر می‌شود. پیگیری خبرنگار ایرنا از مسئولان ایران مال حاکی است، در این روز اکثر پارکینگ‌های مجتمع بزرگ ایران مال پر شده و بسیاری از رستوران‌های آن در شرایط کنونی، روز پررونقی را گذرانده‌اند.

این خبر و تصاویرش که ما آن را نزدیم و حالا با تاخیر دو روزه به آن می‌پردازیم، در نگاه اول تنها یک خبر پربازدید در فضای مجازی بود، اما پشت آن، پرسشی مهم‌تر نهفته است: آیا ما از نسلی که آرام‌آرام مرجعیت فکری و الگو‌های خود را در فضای مجازی جست‌و‌جو می‌کند، غافل مانده‌ایم؟ مسئله فقط یک یوتیوبر یا یک رویداد نیست؛ مسئله نسلی است که ساعت‌های طولانی از شبانه‌روز را در شبکه‌های اجتماعی سپری می‌کند، اینفلوئنسر‌ها را دنبال می‌کند و بیش از گذشته از آنها تأثیر می‌پذیرد، آن هم از کسانی که حتی ما خبرنگاران اهل فضای مجازی هم اسمشان را نشنیده‌ایم و زیبایی و جذابیت فوق العاده‌ای هم ندارند!

جالب آن که محل فعالیت نیما و امثال او، فضا‌هایی است که فیلتر است؛ اما برای این نسل این نوع موانع چندان موضوعیت ندارد.

شبیه این ماجرا، اوایل دهه ۹۰ در تشییع مرتضی پاشایی و بعد تجمع اسکیت بازان دهه نودی در بلوار شهید چمران شیراز یا تجمع در کوروش مال هم رخ داده، اما هنوز آن گونه که باید این واقعیت‌های جامعه امروز دیده نشده و جدی گرفته نمی‌شود.

اگر خانواده، مدرسه و نهاد‌های فرهنگی نتوانند همپای تحولات فضای مجازی حرکت کنند، تغییر مرجعیت نسل جدید می‌تواند پیامد‌های فرهنگی و اجتماعی گسترده‌ای به همراه داشته باشد.

گفت‌وگوی خبرنگار ایرنا با تعدادی از والدین نیز از نگرانی‌های مشابهی حکایت دارد. آنها می‌گویند فرزندانشان ساعت‌های زیادی را با تلفن همراه سپری می‌کنند، گفت‌و‌گو‌های خانوادگی کمتر شده، مطالعه جای خود را به تماشای ویدئو‌های کوتاه داده و بسیاری از نوجوانان آرزو دارند روزی خود نیز به یک اینفلوئنسر یا تولیدکننده محتوای پرمخاطب تبدیل شوند.

مساله حذف یا ممنوعیت فضای مجازی نیست؛ بلکه گسست و ایجاد فاصله بین نسل‌هاست؛ طوری که چندان ادبیات و تمایلات هم را نمی‌فهمند. در این میان افزایش سواد رسانه‌ای، تقویت نقش خانواده، مدرسه و تولید محتوای جذاب و سالم برای نسل جدید بسیار حائز اهمیت است. نوجوان امروز در دنیایی زندگی می‌کند که هر روز صد‌ها محتوا برای جلب توجه او تولید می‌شود و اگر قدرت تحلیل نداشته باشد، به‌راحتی تحت تأثیر هر جریان پرمخاطبی قرار می‌گیرد.

شاید امروز مهم‌ترین پرسش این نباشد که چرا یک یوتیوبر صدهاهزار هوادار دارد؛ بلکه این باشد که چرا بخشی از نسل آینده کشور، هویت، علایق و آرزو‌های خود را بیش از هر زمان دیگری در این گونه شخصیت‌ها جست‌و‌جو می‌کند. شاید مهم‌ترین اتفاق این روز‌های جامعه، نه آن چیزی باشد که هر روز در تیتر اخبار می‌خوانیم؛ بلکه آن چیزی باشد که کمتر درباره آن حرف می‌زنیم؛ نسلی که آرام‌آرام در حال تغییر است و اگر امروز آن را نشناسیم، فردا برای شناختنش دیر خواهد بود.