راز «کفش پابرهنه» شنل؛ اگر کفش قرار نیست از پا محافظت کند، پس دقیقاً چرا کفش پوشیده‌ایم؟

راستان | دنیای مد بار دیگر ثابت کرده که برای جلب توجه، همیشه لازم نیست چیزی کاربردی طراحی کنید؛ گاهی کافی است نصف یک کفش را حذف کنید.

جدیدترین نمونه، کفش عجیب و بحث‌برانگیز شنل است؛ مدلی که کاربران شبکه‌های اجتماعی به آن لقب «کفش پابرهنه» داده‌اند و از زمان رونمایی، واکنش‌های زیادی را برانگیخته است.

این کفش که شنل نخستین بار آن را در نمایش مجموعه کروز ۲۰۲۷ خود در آوریل معرفی کرد، در نگاه اول بیشتر شبیه یک کفش ناقص به نظر می‌رسد. بخش پاشنه پا در یک ساختار ظریف چرمی قرار می‌گیرد و دو بند باریک آن را نگه می‌دارند، اما تقریباً تمام قسمت جلویی پا کاملاً بیرون از کفش باقی می‌ماند.

به بیان ساده، شنل کفشی طراحی کرده که از پشت شبیه کفش است و از جلو تقریباً هیچ.

اما همین ویژگی عجیب، حالا آن را به یکی از بحث‌برانگیزترین محصولات تازه دنیای مد تبدیل کرده است.

ماجرا زمانی بیشتر سر زبان‌ها افتاد که مارگارت کوالی، بازیگر آمریکایی، با پوشیدن این مدل روی فرش قرمز مراسم افتتاحیه فیلم «The Dog Stars» در لندن ظاهر شد. او یکی از نخستین چهره‌های شناخته‌شده‌ای بود که این طراحی غیرمعمول را در یک مراسم بزرگ به پا کرد و تصاویر کفش به سرعت مورد توجه رسانه‌ها و کاربران قرار گرفت.

کفشی زیبا؛ اما تقریباً بی‌فایده

منتقدان مد می‌گویند مشکل اصلی این طراحی دقیقاً همان چیزی است که باعث شهرتش شده: این کفش عملاً کار اصلی یک کفش را انجام نمی‌دهد.

در حالی که پاشنه محافظت می‌شود، پنجه و قسمت جلویی پا کاملاً در معرض زمین، گردوخاک و هر چیزی است که معمولاً کفش قرار است از پا در برابر آن محافظت کند.

نویسنده The National این تناقض را به شکلی جالب توصیف می‌کند: شنل یک کفش تخت ساخته که در ظاهر می‌تواند راحت باشد، اما چون نصف کفش عملاً وجود ندارد، استفاده روزمره از آن تقریباً بی‌معنی به نظر می‌رسد.

البته دنیای مد پیش از این هم بارها سراغ کفش‌های عجیب رفته است؛ از کفش‌های مشهور Armadillo اثر الکساندر مک‌کوئین گرفته تا صندل‌های خزدار گوچی، چکمه‌های بسیار بلند Vetements و همکاری جنجالی بالنسیاگا با Crocs. کفش‌های عجیب معمولاً یک مزیت بزرگ دارند: حتی اگر کسی آن‌ها را نخرد، همه درباره‌شان حرف می‌زنند.

شاید راز وایرال شدن کفش جدید شنل هم همین باشد. این محصول سؤال ساده‌ای را پیش روی مخاطب می‌گذارد: اگر کفش قرار نیست از پا محافظت کند، پس دقیقاً چرا کفش پوشیده‌ایم؟

و شاید پاسخ دنیای لوکس این باشد که گاهی هدف اصلاً محافظت از پا نیست؛ هدف این است که همه متوجه شوند شما آن‌قدر پول دارید که می‌توانید برای چیزی که عملاً نصفه است، هزینه کنید.