رد پای موزیسین ایرانی در مارکت جهانی؛‌ کورش یغمایی چگونه جهانی شد

در روزهای اخیر یک اتفاق عجیب افتاد و پای یک ترانه مشهور ایرانی به چند باشگاه مشهور و پرهوادار جهان باز شد. ماجرا این است که صفحات اینستاگرامی باشگاه‌های منچسترسیتی، لیورپول، اینترمیلان، یوونتوس و صفحه رسمی اینستاگرام جام جهانی فوتبال زنان ویدئوهایی از حضور بازیکنان و مربیان خود منتشر کردند که در آنها از آهنگ قدیمی «گل یخ» ساخته کوروش یغمایی استفاده شده است. این باشگاه‌ها البته از این ترانه که توسط مت بی‌لا، ریمیکس‌ شده استفاده کردند و باعث شدند تا یک بار دیگر نام و آثار این خواننده ایرانی در شبکه‌های مجازی به صورت گسترده منتشر شود.

از کوروش یغمایی به عنوان بنیان‌گذار موسیقی راک در ایران نام می برند. او سال‌هاست که در ایران زندگی می‌کند ولی اجازه فعالیت ندارد.  او پس از انقلاب در ایران ماند و پس از سال‌ها خانه‌نشینی در دهه ۷۰ دوباره به عرصه موسیقی بازگشت و آلبوم‌هایی همچون «سیب نقره‌ای»، «ماه و پلنگ»، «کابوس»، «آرایش خورشید» و «تفنگ دسته‌نقره» را با مجوز رسمی وزارت ارشاد منتشر کرد و حتی برای فیلم «گرگ‌های گرسنه» ساخته سیروس مقدم هم موسیقی ساخت ولی ناگهان از اواخر دهه ۷۰ دوباره انتشار کارهایش با مانع روبه‌رو شد و حالا بیش از دو دهه است که نتوانسته از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز فعالیت دریافت کند.

تولد دوباره

کوروش یغمایی در تمام این سال‌ها دور از حاشیه و جنجال خانه‌نشینی را تحمل کرد و در خلوت آهنگ ساخت و برای زندگی به شمال مهاجرت کرد و در سکوت به زندگی ادامه داد اما ناگهان زندگی‌اش دستخوش یک تغییر مهم قرار گرفت. ماجرا این است که چند سال پیش یک پژوهشگر سرشناس موسیقی دنیا درباره موسیقی راک تحقیقاتی انجام می‌داد و وقتی به خاورمیانه رسید قطعه‌ای از کوروش یغمایی را پیدا کرد و آن را در کنار آثاری از بزرگان راک جهان در یک آلبوم منتشر کرد.  پس از آن ایون آلاپات، پژوهشگر آمریکایی که از موسیقی یغمایی حیرت کرده بود، مسیر انتشار آثارش در خارج را فراهم کرد و از این رو آلبوم «ملک جمشید» که سال‌ها در وزارت ارشاد منتظر دریافت مجوز بود توسط شرکت مشهور آمریکایی Now-Again Records منتشر شد و پای این موزیسین ایرانی را به مارکت موسیقی جهان باز کرد و مجموعه‌ای از کارهای قدیمی‌اش با عنوان «بازگشت از لبه پرتگاه» هم در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت.

کشف بزرگ

 اخیرا آلبوم دیگری از این آهنگساز و خواننده با عنوان «یاغی» توسط همین شرکت منتشر شده و در بازار جهانی موسیقی پخش شده است. حالا کوروش یغمایی در ۷۸سالگی یکی از مهم‌ترین موزیسین‌های شناخته‌شده ایران در جهان است. ایون آلاپات پژوهشگر آمریکایی نوشته است: «یکی از افتخارات بزرگ زندگی من است که می‌توانم کاشف موسیقی کورش یغمایی بزرگ باشم. همه در جهان تحت‌تاثیر فرهنگ موسیقی ایران قرار گرفته‌اند.»

سفر عاطفی «هوار هوار»

حضور کوروش یغمایی در بازار موسیقی جهان واکنش‌های متفاوتی داشته است. اخیرا یک سایت ایتالیایی در گزارشی نوشته است: «وقتی آهنگ هوار هوار از کوروش یغمایی را گوش می‌کنم، بلافاصله مجذوب احساسات بی‌انتها و ملودی کوبنده آن می‌شوم. من واقعا می‌توانم شدت احساس بیان‌شده در کلمات و صدای خواننده را تشخیص دهم. من هم مثل خیلی‌های دیگر دلتنگی یکی از عزیزانم را تجربه کرده‌ام و درد نبودشان را حس کرده‌ام. این آهنگ به همراهی صوتی تجربیات شخصی من از عشق و جدایی و از طریق زیبایی آن به یک احساس مشترک تبدیل شده است.

«هوار هوار» کوروش یغمایی ترانه‌ای است که از موانع زبانی و فرهنگی فراتر می‌رود و مردم را از طریق تجربیات مشترکشان از عشق و جدایی به هم پیوند می‌دهد. این آهنگ با اشعار پرشور و ملودی کوبنده خود حس صمیمیت و همدلی را منتقل می‌کند که برای همه قابل‌درک است. چه تجربه شخصی مشابهی داشته باشید و چه نداشته باشید، «هوار هوار» شما را به سفری عاطفی می برد که احساس ارتباط عمیق انسانی را در شما ایجاد می‌کند.»

خاطره «گل یخ» در دانشگاه تهران

استفاده همزمان چند باشگاه مشهور از ترانه «گل یخ» به حضور موثر کوروش یغمایی در بازار موسیقی جهان مربوط می‌شود. آهنگ «گل یخ» یکی از تاریخی‌ترین قطعات ایرانی است که چند دهه به حیات خود ادامه داده است. نکته عجیب و حیرت‌انگیز این است که ساخت این ترانه در سال‌های دور خیلی اتفاقی رخ داد.  مهدی اخوان لنگرودی، ترانه‌سرای «گل یخ»، با کوروش یغمایی در دانشگاه تهران هم‌کلاس بود و این شعر را اخوان در اختیار یغمایی گذاشت تا روی آن آهنگ بنویسد. یغمایی آن موقع سرپرست گروه راک دانشگاه بود و گروه «رایچرز» را تشکیل داده بود اما فارسی نمی‌خواند. آنها دنبال خواننده‌ای بودند که این قطعه را اجرا کند اما گویا کسی را پیدا نکردند و در نهایت با اصرار کوروش یغمایی راضی شد خودش آن را بخواند و در نهایت یکی از مهم‌ترین قطعات موسیقی ایران شکل گرفت.

منبع: دنیای اقتصاد