درباره فیلم دختربچه یا بیبی گرل (Babygirl)؛ درام عاشقانه و تکان‌دهنده نیکول کیدمن

راستان| فیلم بیبی‌گرل (Babygirl) درباره یک مدیرعامل زن قدرتمند است که با یک کارآموز بسیار جوان‌تر از خودش رابطه عاشقانه‌ای را آغاز می‌کند و شغل و خانواده‌اش را در معرض خطر قرار می‌دهد.

فیلم Babygirl که همین چندوقت پیش در جشنواره ونیز اکران شد و عوامل فیلم از جمله نیکول کیدمن و آنتونیو باندراس روی فرش قرمز هشتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز خوش درخشیدند، منجر به تشویق طولانی مخاطبان شد.

داستان و بازی‌های جالب توجه، باعث شده که فیلم بیبی گرل (۲۰۲۴) هنوز نیامده نقد‌ها و نظرات مختلفی داشته باشد.

به گزارش راستان، نیکول کیدمن در این درام، نقش یک مدیر اجرایی با سابقه را بازی می‌کند که در پی آغاز یک رابطه رسواگرانه با کارآموز بسیار جوان شرکت، روابط کاری و خانوادگی خود را به مخاطره می‌اندازد. آنتونیو باندراس در این فیلم نقش همسر خانم کیدمن را بازی می‌کند.

بازی درخشان نیکول کیدمن در این فیلم منجر شد که او برای کسب جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره با آنجلینا جولی، بازیگر فیلم «ماریا»، وارد رقابتی جدی شود.

فیلم «دختربچه» یا بیبی گرل درباره چیست؟

این فیلم سینمایی، یک درام وابسته به عشق را با بازی نیکول کیدمن در نقش رئیس یک شرکت روباتیک نیویورکی به تصویر می‌کشد. شوهر او کارگردان تئاتر است که نقشش توسط آنتونیو باندراس بازی می‌شود.

با وجود این‌که به نظر می‌رسد رابطه این زن و شوهر مثل همیشه پرشور است، «رومی» (کیدمن) مشتاق چیزی غیرقانونی‌تر است، بنابراین یک کارآموز جوان خوش‌تیپ و خودپسند با بازی هریس دیکینسون نظر او را به خودش جلب می‌کند و رومی زندگی کاری و خانوادگی‌اش را به خطر می‌اندازد.

این توصیف منصفانه‌ای از Babygirl است، فیلمِ جدید کارگردانی و تهیه کننده هالینا راین (Halina Reijn)، سازنده فیلم “Bodies Bodies Bodies”.

خودتان را برای تماشای فیلم آماده کنید چکه ممکن است تصویر ذهنی شما از اتفاقات تلخ آن با آن‌چه واقعا روی صحنه رخ می‌دهد، مطابقت نداشته باشد. چرا که «دختربچه» فیلم شوکه‌کننده‌است و کاری که کارگردان آن به اندازه کافی زیرکانه انجام می‌دهد این است که بررسی کند که وضعیت، با تمام پیچیدگی‌ها و آشفتگی‌‎هایش واقعاً چگونه می‌تواند باشد.

Babygirl که برای اولین‌بار در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد، مانند یک فیلم هیجان‌انگیز دهه ۱۹۸۰ است که درخشندگی‌اش به دلیل افشای رازهای پیچیده و متناقض انسان‌هاست.

البته که هیچ‌کدام از شخصیت‌های فیلم به اندازه شخصیت «رومی» پیچیده نیست. او در محل کار تحسین می‌شود و در خانه، به نظر می‌رسد که یک همسر فداکار برای شوهرش «جیکوب» و یک مادر مهربان برای دو دخترشان است. 

ریتم تند و تیز رابطه این زن و شوهر در خلال فیلم، اما شما را در حالت تعلیق نگه می‌دارد، تا کم‌کم به تکان‌دهندگی و تاریکی آن پی ببرید.

در همین‌حال، شخصیت «ساموئل» با بازی دیکینسون، شخصیتی دوگانه است؛ او نه یک اغواگر متین و نه یک جوان ساده‌لوح را نشان می‌دهد، بلکه ترکیبی از این دو است که به سختی قابل تشخیص است. گاهی‌اوقات او اعتماد به نفس دارد و فرمانده و گاهی‌اوقات هم یک «زبان‌بسته» و فردی «منفعل» است.

رومی و ساموئل، چنان دو روح گمشده به طرز عجیبی با هم درگیر می‌شوند و نمایشی قابل توجه از شخصیت و رابطه‌شان را به نمایش می‌گذارند.

رومی در این فیلم زنی است که به دلیل رابطه به این فرد جوان، در حال تزریق بوتاکس دیده می‌شود و تلاش می‌کند تا لباس‌های جذاب به تنش کند و قرارهایش را در هتل بگذارد.

فقدان غرور کیدمن در صحنه‌های این فیلم باعث شده این بازی، شجاعانه و بهترین بازی او پس از مدت زمان زیادی باشد.

رابط خطرناک رومی و ساموئل بر این اساس دلهره‌آور تلقی می‌شود که «رومی» هر کاری را که به «ساموئل» می‌گوید انجام می‌دهد و در برابر ساموئل دوست دارد چیزهای دیگری را یاد رومی بیاورد.

ریتم هولناک رابطه این دونفر، شما را در سردرگمی نگه می‌دارد، اما دیدن اینکه رومی چقدر می‌تواند مورد ترحم و یک زن سردرگم باشد، تکان دهنده است. دیدن اینکه چگونه این زن چطور در زندگی دوگانه‌اش بلوف می‌زند بسیار تاریک است... .

با این‌حال فیلم بیبی‌گرل واقعاً یک عاشقانه به نظر می‌رسد، زیرا رومی و ساموئل در حال حرکت به سمت درک عمیق‌تر از یکدیگر هستند. هر چقدر هم که فیلم ناراحت کننده باشد، واضح است که کارگردان این فیلم شخصیت‌های آسیب دیده اش را دوست دارد و به آنها احترام می‌گذارد، حتی اگر آنها از احساسشان نسبت به خودشان مطمئن نباشند.